Showtime Begins In:

Click here to visit her Live Show on Pinays247.com

Cubao 24/7: Si marjorie At Iba Pa

Submitted by on Thursday, 7 April 2016, 01:58 PM | Confession | Taglish
Categories: Exhibitionist and Voyeur   Tags: , ,

Cubao 24/7:  Si Marjorie at Iba Pa

Ang mga tauhan sa Club

Ang OIC ang pinaka-general manager ng club. Tuwirang mananagot sa may ari. Ang taong pinagkakatiwalaan ng may ari—either kamaganak  or matagal ng tauhan sa negosyo ng may ari.

Ang  OIC ang namamahala sa araw-araw na a operasyon ng club. Kasama na ang pag impose ng disiplina sa mga  tauhan ng club.

Ang floor manager naman (FM), sa may kalakihang club,  ay mga dalawa hanggang tatlo sila duon. Sila ang  pumipili ng  dancer o GRO na ilalapit sa customers para ipakilala. (Unless customer mismo ang magturo ng gusto nilang ka-table.)

 Madalas na may samaan ng loob dito, selosan. Dahil meron daw favoritism. Kaya kailangan manuyo sa FM sa pamamagitan ng pakikisama at pagbibigay   ng tip o balato pag sila ay naka Table at nakarami  ng drinks.  Maliban na lang kung sila ay maganda at sexy o kaya ay popular.  Sila mismo ang ipatatawag ng customers  sa FM.  

Ang dancers at GROs

Base sa mg a clubs na aking pinupuntahan, ang average age ng mga dancers at GROs, sa aking pagtataya  ay early or mid 20s.  Although marami rin ang 19 -20 tears old. Meroon ding mga mid 30s—yung maituturing na beterana na.

Ano ba ang kaibahan ng dancers sa GROs.  Obvious na ang GROs ay hindi sumasayaw. Table lang sila at konti lamang sila sa club.    Ang GROs ay walang bayad at  walang allowance.  Umaasa lamang sila sa komisyon sa drinks at tip ng customer pag sila ay pinalad na ma Table. Kanila ang pamasahe at pagkain. (Pero sa mga maliliit  KTV bar na walang show at dancers..na puro GRO lang, may 50 or 100 pesos silang meal allowance) komisyon at tip lang din ang kanilang inaasahan.

 Bakit ba sila napasok sa ganitong hanap buhay?   Ito ang lagi kong tanong sa bawat “makausap” ko. 

Siyempre kahirapan!

 Anduon na ako.  Pero hindi lamang yun ang dahilan. Hindi lahat ng mahihirap na kababaihan ay  gustong pumasok ang ganitong uri ng hanap buhay.

Una, ang klase ng pamilyang  kinalakihan. Ang moral foundation which is the least concern ng pamilyang hindi alam kung  paano mabubuhay sa  bawat araw.

Pangalawa,  educational background.  Pero, mind you, marami ang tapos ng high school, may mga umabot pa nga sa two-year course. Pero pumasok pa ring dancers.

Ang katwiran nila mas madali kumita. Maigsi lang ang oras ng trabaho.  Kesa pumasok na kasambahay, tindera, crew member sa fastfood o sales lady sa mall na contractual. Mahaba na ang oras, pagod ka  pa, tapos may tax pa at iba-ibang bawas sa kanllang sahod.

(Ganito rin ang  pangunahing katwiran ng mga pokpok na kwalipikado  naman mag trabaho sa fastfood or  sa SM at ibang malls.  Mahabang oras ka daw na  nakatayo, contractual pa, tapos minimum wage. Ang isang araw na kita nila dun, katumbas lamang ng isang oras sa pag popokpok...nakahiga pa sa kama...LOL) .  Oo nga naman.   How do you argue with that kind of reasoning?

Marami ding mga dancers ang lumalabas..available sa sex...puwede kayong magkita  bago sila pumasok sa club. Or pag day off nila, usually Monday...ang pinakamahinang araw sa club.

!,500  to 2,000, ang usual rate  depende sa  kalidad nila. Mas mahal pag hindi mo pinapasok sa trabaho. Kasi charge sa iyo ang kanilang dapat sana ay kikitain sa club.

Before, may VIP room dun. 1,500 per hour kasama dalawang  drinks yata. Pwera pa yung bayad sa babae. Hand job blow job or iyot. Na sa paguusap yan. Hindi naman lahat ng dancers ay payag sa VIP.

Pero sa ibang club...obligado ang dancers na makipagsex pag  gusto ng customer na VIP ka. 

--------

Madalas kesa hindi, may anak na ang mga dancers.

I remember “Maxine”.  isang taon pa lang ang baby niya. Humiwalay sa ka-live-in na galing sa maayos na pamilya sa isang bayan sa Pampanga. High school sweetheart niya.  Iresponsable daw kasi at naloko  daw sa drugs. Iniwan ang anak sa nanay niya sa nasabing probinsiya. Walang sustento sa ama ng bata.

Tapos lang ng high school ang kapampangang si Maxine. Maganda, matangkad at maputi,   bilugan ang sexing katawan. In-demand sa club . Malago din ang balahibo. Kaya ko nga nagustuhan.

Nung huli kong puntahan sa club,  wala na ito. Sabi ng kaibigan niyang dancer, pinagaaral daw ng tiyahan na nasa abroad si Maxine...caregiving. Natuwa ako. Sana nga mabago  na ang kanyang buhay.

Iba naman ang kaso  ni “Iza”  at ang kapatid niya na nakalimutan ko na ang pangalan. Tawagin na lang nating “Marie”. Twenty si Iza at 18 si Marie. Maganda ang lahi. Matangkad  at katamtaman ang pangangatawan ng  magkapatid. 

Sa maniwala kayo o hindi “virgin pa si  Iza ng makilala ko. Ewan ko lang si Marie. (huwag ninyo ng itanong kung paano ko nalaman. Basta hindi ako nakipagtalik kay Iza.)

Minsan inimbita ko siyang  kumain muna  bago siya  mag time in sa club. Pinili ko ang isang fastfood na malapit sa club.

Asiwa ako dahil takaw-pansin si Iza. Kahit pa nakamaong at tshirt lamang ito.  Pag sensitive ang radar ng mga lalake, maamoy na nila kung anong klaseng babae si Iza.

Kwentuhan kame habang  kumakain. Sinikap kong malaman ang maraming bagay sa kanyang buhay.    

Tindera daw siya ng gulay sa palengke sa Trabajo,  sa Sampaloc, Manila.

“Bakit pumasok  ka dito”  isa ito sa mg SOP na tanong ko. .

Mahirap daw at maliit ang kita. Hindi naman kalakihan ang puwesto niya.

Sampu silang magkakapatid.  Sa Mindoro yata  ang pamilya if I remember right.  May kapatid na lalaki na pinagaaral sa public high school sa Manila. Kasama nito ang kanilang lola  sa Manila. Si Iza at Marie ay umuupa sa isang kuwarto sa Litex compound , sa Quezon City...sa lugar   ng mga mahihirap nating kababayan.

Anong pakiramdam mo nung una kang magsayaw.  Mag audition. Hindi ka nahiya, dalaga ka pa.?  Sunod-sunod ang mga tanong ko.

.(Ang audition minsan  ay isang special number sa gitna ng regular show . para  ipakilala ang baguhan at malaman kung aprubado sa mga manonood.)  Ang OIC ang  final judge.

“Hindi, wala lang,pakapalan lang,  kailangan ko ang trabaho eh. Hindi naman nila makukuha, makikita lang naman nila pekpek ko”  Diretsong sagot ni Iza

Hindi ko tiyak kung likas na matapang  si Iza,  or nagtatapang-tapangan, maari ding sadyang  pinatapang ng pangangailangan..ng mga hamon sa buhay.  Yung iba kasi umiinom muna ng alak, yung iba drugs, pampalakas loob.

Mahilig si Iza sa mga damit..sa mga gamit..sa alahas (silver na mumurahin) laging naka make up at maskara.

Mahilig  siya sa chocolate. Bagay na lagi kong dinadala sa kanya pag nakatoka akong sa club niya pumunta. Mababaw  lang ang kaligayahan ng  karamihan sa mga dancers. Sa palagay ko, higit sa chocolate, mas na appreciate ni Iza  na naalala ko siya...na pinahalagaan ko siya.       Very low kasi ang kanilang mga self- esteem.

Naging mag kaibigan kami.

Sa malas naman, nagtanan si Marie.  Nabuntis.

“Putang ina, sabi ko, paaano  ngayon yan. “ Dalawa kasi silang natulong sa pagpapadala ng pera sa probinsya.     At ang gagang Marie, kung sino sino lang ang sinamahan.  Bata din at walang permanenteng  work.

Si Iza, matatag.  Hindi siya nasilaw sa mga  nagaalok na maging kabit siya.

Paglipas ng panahon.  Malaki na ang pinagbago ng dati ay magandang katawan ni Iza. Malaki na ang puson nito.  Bagay na karaniwan na sa mga dancers. Sa beer lang na naiinom nila gabi-gabi. Tapos uuwi ng maguumaga. Kakain. Matutulog. Gigising ng bandang hapon. Kakain tapos matutulog ulit. Lalaki talaga ang tiyan mo niyan.

Karamihan sa mga matagal ng dancers ay “chubby” yung iba talagang mataba.  Ang Gawain nila  habang sumasayaw “inhale pag  nakaharap sa customers at “exhale” pagnakatalikod.  Sa awa na rin siguro ng OIC ay hindi niya tinatanggal ang mga ito.  Pero mahina na ang mga kita nila.

Nung huli akong magpunta duon sa club,  bago ako mag retire., andun pa rin si Iza. Tatlong taon na yata siya duon.

“O nakantot ka na “ Lagi kong tanong tuwing magkikita kami. Yun ang biruan namin.

“hind ah” Ang lagi niyang sagot sa akin.

Pero sa pagkakataong ito. Ngiti lamang ang sagot niya sa akin.

Isang drinks lang ang binigay ko sa kanya.   Nagsabi kasi siya na malapit na siyang magsayaw. Pagkatapos ay nag txt na ang regular niyang customer na galante sa  drinks at sa tip. Parating na raw ito. Kung puwede raw, next time  na  lamang kame.  

“Oo naman, mabuti nga yun”  Bukal sa puso ko ang aking sinabe.  Anyway mga tatlo hanggang apat lang ang kaya kong drinks para sa kanya.  Eh  anim yata ang  quota niya.

Humalik siya sa aking pisngi bago tumayo.

“Salamat Kuya ha”  Siguro dahil pumayag akong  i-release siya.  At siyempre, sa fruits and nuts na Cadbury na rin.

Tumango lang ako. 

Hinatid ko siya ng tanaw ko habang papalayo. Sana  makatagpo siya ng lalaking mamahalin siya. Matutulungan siya. Napakabait na anak ni iza. Napa graduate niya ang highschool na kapatid.

Dumako ang tingin ko sa  dancer na kasalukuyang malanding gumigiling.  Hayup ito, may palabas labas pa ng dila.  Kung hindi ito lasing, nakadroga.

Ano naman  kaya ang ng buhay  isang ito. Ang drama  sa likod ng malanding giling  at kalbong nitong puke?

Lumipat ang tingin ko sa  grupo ng mga dancers sa isang mesa. Nagaabang ng magpapainom sa kanila.  Yung iba larawan ng pagkabagot habang nilalaro ng mga daliri ang cellphone. Ano kaya ang nasa isip ng mga ito., ang kwento sa bawat mukhang nababanaag ko sa  malanding kutitap ng makulay na mga ilaw.   

Hinanap ko ang manager.  

Sino ba ang puwede diyan.”  Tanong ko.

Alam ng manager ang hanap ko.  Slim, kayumanggi, matangkad, mabulbol at  mabait.  Yung hindi hustler sa drinks. LOL 

“Kuya, teka may ipakikilala ako sa iyo. Type  mo”  Nakangiting tugon ni manager.

Si  Marjorie

Ang kwento ng buhay ni Marjorie ang hindi ko malilimutan

If I remember right, it was in 2003 or 2004 when I first met her. It was  almost  midnight at the club. By that time,  house rules  already allow dancers  to approach customers by themselves..no need for the floor manager’s introduction.

I was with an officemate and we were just finishing  our light beer. 

Naalala ko pa na tatlo silang magkakasama na umaasang makaka “table: kaya bawat mesa th mga customers na walang ka “table” ay inaalok nila.  Lahat sila ay nakabikini...parang bra at panti na nga lang. May kadiliman sa lugar namin kaya hindi  ko masyadong matipuan ang kanilang mga itsura.  

Nang matapat sila sa  mesa namin, bigla siyang naupo sa tabi ko. Nagpatuloy naman sa paglalakad ang dalawa niyang kasama.

“Kuya, “Table mo naman ako, kahit isa lang” Sabay hawak sa braso ko at dikit ng kanyang may kaliitang suso.

“Paano yan, pauwi na kame, close na nga ang “chit” nito.  Next time na lang”  Pakunswelo ko.

“Sige na Kuya, wala pa akong drinks eh”  I knew she was telling the truth.  Maraming dancers ang nakaupo lang sa isang lugar matapos sumayaw at naghihintay ng  makaka “Table” ang inabot na ng hatinggabi  pero wala pa rin.

“O eto pamasahe mo, next time na lang talaga.”  Sabi  ko sabay abot ko sa kanya ang isang daang piso. 

“Salamat Kuya”  Nakangiti itong nagpaalam.  Sinundan ko ng tingin ang magandang hugis ng kanyang katawan.

Siguro  mahigit isang buwan bago ako nagbalik ulit sa club na yon.  I was alone at that time.

Walang wala siya sa isip ko. Hindi ko nga alam ang pangalan niya at hindi ko rin talaga natatandaan ang kanyang  mukha.

Wala akong ka table nun at balak ko lang manuod ng  show hangang midnight... ang aking self-imposed curfew.

Nakita ko siyang sumasayaw. Katulad ng nakararami sa kanila, hindi siya magaling magsayaw...but who cares, basta ba hubot hubad sila okay lang yun sa mga customers.

Pero type ko ang   pigura niya. Balingkinitan,  morena, sakto lang ang dibdib, maganda ang legs. Mga  5’ 3” siguro. Ang mukha? Pwede na. Yun bang tinatawg kong “gandang probinsya”

Maihahanay na siya sa mga tinatawag kong “Kantutables”

Bukod dito,  gusto ko ang makapal na balahibo sa pagitan ng kanyang mga hita. Madalang sa mga dancers   ang meron ganung kalagong bulbol.  Karamihan ay  “trimmed” or completely  “shaved”. Yung iba nakakatawa ang korte...parang  bigote ni Hitler.

Sumenyas ako  sa floor manager.

“Sino yung sumasayaw na  yan” Tanong ko

“Ah si Marjorie” Sagot ni Manang, ang manager

“Bago ba yan”

“Hindi masyado . mga ilang  buwan na rin”

“Bakit  parang ngayon ko lang nakita dito” Kulit ko

“Baka hindi mo lang napansin nuon Kuya. Table mo? ”

Tumingin ako sa relo ko.  Pwede pa.

“Sige, kung walang ka Table, paupuin mo dito sa akin pagtapos niyang sumayaw.

Nakabikini na siya ng umuoo sa tabi ko. Matamis na ngiti ang bungad niya sa akin.  (Natural, pinakamasaya para sa mga dancers, na habang nagsasayaw ay  malamang may naghihintay na customer sa kanya. At least sigurado na silang hindi bokya sa gabing yun).

Nakilala niya agad ako.  Mahusay silang magtanda ng mukha, lalo na sa mga lalakeng  hindi kuripot.

  “Kuya, nakita na kita, ikaw yung nagbigay ng pamasahe sa akin nuon”

“Ano pangalan mo dito” Yun ang madalas kung tanong sa mga babae sa club.

“Marjorie”

“Jay ”   Never akong nagbigay ng tunay na pangalan sa kanila.

“Saan ka dati sumasayaw bago dito”  isa sa mga standard na tanong ko sa mga dancers.

“Una pa lang dito Kuya”  Tutoo man o  hindi ang sagot niya. Malalaman ko rin pag tagal ng kwentuhan namin.   

“Ilan na anak mo, Asawa?” Prangka kong tanong habang  malapit na sa kanyang singit ang  himas ng kamay ko. Medyo nakainom na yata ako o sadyang  malibog lang talaga ako.    

“Isa lang Kuya”

Saan ang tatay ng bata”

“Wala na” 

Tumango lang ako. Madalas naman ganun ang kaso...ang drama nila. . Binuntis, iniwan, tapos magisang bubuhayin ang anak. Pero, madalas din naman na tutuo ito.

“Tunay ba yang bulbol mo”

“Oo naman Kuya, bakit?  Kagat agad ang loka sa gimmick ko.

“Wig yata yan eh” Pang asar ko.

“Kuya naman eh” sabay kurot sa braso ko”

Nililis ni Marjorie ang kanyang bikini sabay liyad at bukaka upang  makita kong mabuti.

Malambot at madulas sa palad ko ang nasabing balahibo. Kay sarap himasin.  Naramdaman ko agad  ang parang “korniks” na butil  sa kanyang biyak.

Humilig siya sa braso ko.

   Either wala siyang  hilig sa pabango o wala lang siyang pera.

Yung iba kasi pagdikit sa akin halos hindi ko na maalis ang masangsang na amoy ng pekeng signature na pabango.

Nasa ikalawang drinks na siya ng umiral ang topak sa ulo ko.

“Alisin mo yang  bikini mo”  Hamon ko sa kanya.

“CR lang muna ako Kuya”  Mabilis na tumayo.

Pagbalik ni Marjorie, naka bikini bra at parang nighties na transparent lang ang suot. Walang ng saplot sa ibaba.

Puta.  Nakakapang init. Natutuwa ako at pinagbigyan niya ako. Sa tutoo lang , bawal yun sa kanila. Kaya pa simple lang siya.

Marami kaming pinagusapan. Halos lahat tungkol sa kanya. Konti lang ang tungkol sa akin. Hindi niya alam kung ano at saan ang trabaho ko, saan ako nakatira.

Habang naguusap, pumalit na yata ang aking palad sa kanyang bikini sa tagal ng pagkakababad nito sa kanyang puke.     

Dinala ko ang usapan sa kanyang anak.

“lalaki ba anak  mo.”

“Oo kuya”

 Ano pangalan, ilang taon na.?”  Pag ganito ang tanong mo sa kanila. Lalong napapalapit ang kanilang loob sa iyo.  Kasi you showed personal  interest sa kanila.  Hindi puro kalibugan lamang  ang usapan.  Pero ako, interesado talaga ako sa  personal na buhay nila.  Yung iba nga ipapakita pa ang photo ng anak sa  kanilang cellphone.

“Apat na taon na daw ang anak niya.” Pagkatapos  iniba na niya ang usapan.

“Ano ang kaya mong gawin?  Kabyo uli sa kalibugan ang tanong ko.

“Nalabas ka ba, mahusay ka ba mag blow job. Nagpapakain ka ba ng puke?   Bastos kong tanong.

Magtataka kayo siguro sa aking tanong.

Kasi po sa  mga  nakausap kong dancers at pokpok. Meroong ayaw magblow job at magpkain ng puke.

Ang mga dahilan:  hindi ito kaya , nasusuka, nandidiri.  Yung iba,  bakla lang daw ang gumagawa ng ganon.

Meron ayaw magpakain    dahil sa paniniwalang babaho daw ang kanilang ang puke sa  madalas na pagpapakain nito.  

Nakakatawa at nakapagtataka talaga kung saan nanggagaling ang  mga ganung paniniwala. 

“Pwede rin, “ Maigsi niyang tugon.

Madaling napalagay ang loob niya sa akin.

Minsan, medyo madalang nag mga tao sa club dahil  panahon ng  enrollment sa eskwela. Napagusapan naming ang tungkol sa kanyang anak..  ang  balak niya pag  puwede ng magaral ito.

“Maayos ba birth certificate ng anak mo.” Naitanong ko kasi meron na akong natulungan sa bagay na ito.  May tao kami sa opis na  tagalakad  ng ganitong papeles sa NSO na malapit lamang sa aming opis sa Quezon City.

Meron na daw dati pero wala na siyang kopya.

“Sige ako na ang bahala, ikukuha kita ng bago.  Kailangan ko lang ang kanyang pangalan  at address at pangalan ng bata. Lugar at petsa ng kapanganakan.  

“Nakakahiya eh”  Mahinang niyang salita.

“Na rape kasi ako. Tatay ko ang ama ng anak ko” Walang gatol niyang pahayag. Walang emosyon.

Pinilit kong huwag magpakita ng reaksyon. Ano ba ang maari mong sabihin sa ganitong pagkakataon? Medyo matagal bago ako ulit nagsalita.

“Asan ba anak mo?”

“Nasa akin, kasama ko sa bahay. Nag bo-board lang siya.Sa lugar ng mga informal settlers sa may Philippines Science High School sa QC . Hindi tiyak kung sa mga malayong kamaganak o kababayan lang siya nakikitira.

Nagkita kami sa labas---sa isang fastfood-- isang tanghali. Binigay ko sa kanya ang  kopya ng birth certificate ng kanyang anak.  May photo copy ako sa drawer ko sa opis.

Bata pa ang tatay ni Marjorie, mga 48 lang yata . Ayon sa tala ng certificate. (na shred ko na ang kopya ko ng certificate ilang taon bago ako nagretiro.)

Ang hindi ko maintindihan nuon ay bakit kailagang pang ilagay ang pangalan ng tatay niya  bilang ama ng bata.

Puwede namang “unknown” ang ilagay. Karaniwan ito sa mga na rape at hindi kilala ang lalaki.

Ng lumaon, naging m...


You might also like to visit: