Showtime Begins In:

Click here to visit her Live Show on Pinays247.com

The Forbidden Forest

Submitted by on Monday, 8 February 2016, 06:19 PM | Fiction | Taglish
Categories: Romance   Tags: , , , , , ,

The Forbidden Forest

Sakay ng isang van ang tatlong magkakaibigang babae. Bumibiyahe ang inarkila nilang sasakyan sa malubak at maalikabok na daan papunta sa isang mataas na bundok. Biyernes nung araw na iyon at sinamantala nila ang long weekend upang mag mountain climbing. Kapwa sila mga office girl na mahilig sa outdoor adventure.

“Girls, alam nyo ba na malapit daw sa place na to yung The Forbidden Forest?”wika ng bente tres anyos na dalagang si Thea sa kanila, siya rin ang tumatayong lider sa kanilang magkakaibigan.

“Gosh, really? Bakit tinawag na Forbidden Forest?”sabi ni Anette, isang trenta’y tres anyos na single mom.

“I know the answer. Napanood ko yung ginawang documentary para dyan eh.”sabat ni Erin, isang bente siyete anyos na may asawang OFW, “Kaya daw tinawag na Forbidden Forest yan dahil may isang tribe sa malaking gubat na yan na namumuhay pa rin gaya ng mga early ancestors natin nung unang panahon. May dalawang foreign biologists daw ang nagpunta dito almost two decades ago at nabihag daw sila ng mga lalakeng balot ng putik ang katawan at dinala sila sa isang tribo ng mga taong putik. Hindi daw nagsasalita ang mga taong gubat doon at lahat daw sila mababagsik gaya ng mababangis na hayop. Nakatakas daw ang isang biologist at mula sa statement niya ginalugad ng awtoridad ang gubat pero walang tribong natagpuan maging ang kasama niyang biologist. Gumawa pa nga ng book yung nakaligtas na biologist tungkol sa experience niya sa kamay ng mabangis na tribong iyon.”

“Nakakatakot naman. “wika ni Anette. “Delikado pala dito sana hindi tayo dito pumunta.”

“No, it’s not that dangerous.”tugon ni Thea. Inilabas niya ang isang magazine ng National Geographic at ipinakita doon ang mga litratong kinunan ng isang world renowned nature photographer sa sinasabing Forbidden Forest.

 “Take a look, Anette. Ganyan ba ang dangerous? May lagoon, may hot spring, may falls sa gitna ng gubat. Yan ba ang dangerous? Eh wala ngang wild animals sa lugar na yan eh. Syempre tinatakot lang ang mga taong pumunta dyan para mapangalagaan ang ganda ng lugar na yan, syempre common sense, kapag sinabing walang masasamang tribesmen sa gubat na yan eh dadayuhin ng mga tao yan at sisirain lang ng mga magpupunta dyan ang ganda ng lugar. Bababuyin lang ng kung sinu sino.”

“May point ka dun, Thea.”wika ni Erin, ”tsaka sabi ng ilang critic dun sa book nung biologist, madami daw inconsistencies sa naging experience niya sa Forbidden Forest. Ako naman di ko pa nabasa yung book na yun eh.”

“Ako nabasa ko na.”sabi ni Thea. “May sinabi yung biologist dun sa book niya na gusto kong malaman kung totoo.”

“Ang alin?”sabay na wika nina Erin at Anette. Ngumiti lang si Thea.

“I won’t tell. Pero sasabihin ko kung papayag kayo sa Plan B ko.”sabi ni Thea.

“Plan B? Anong plan B ang sinasabi mo? Wala naman sa usapan yan ah.”pagtataka ni Erin.

“Oo nga. Wala naman tayong napag usapang plan B.”dagdag naman ni Anette, “Ang plano lang natin ay ang akyatin ang bundok tapos uuwi na tayo bago matapos ang holiday.”

“Alam nyo ang ke KJ nyo. Ayaw nyo ba ng bagong thrill? Bagong adventure? Nakakasawa din kayang umakyat lagi ng bundok. For a change, bakit di natin puntahan yung sinasabing Forbidden Forest?”

“Nasisiraan ka na ba, Thea?”wika ni Anette, Ni hindi nga natin alam kung ano meron sa gubat na yun tapos pupuntahan natin.”

“Nakita nyo naman mismo sa recent issue ng National Geographic kung anong meron sa gubat na yun diba? Ang gaganda ng mga tanawin. Baka sa susunod, tsaka pa lang tayo pupunta kung kelan dinadayo na ng mga tao ang lugar. Bakit di pa natin puntahan ngayon ng tayo mauna sa ganda ng lugar.”wika ni Thea.

“Sira ka na talaga, Thea. Di maganda ang kutob ko sa lugar na yan. Parang nakakatakot.”sabi ni Anette.

Dumaan ang van sa harap ng isang malaking tipak ng bato.

“Sasama ba kayo o hindi? Basta ako bababa na ako dito.Yang malaking batong yan ang marking papunta dun sa Forbidden Forest. Kung hindi kayo sasama, magtiyaga kayong mag antay pa ng limang oras papunta sa bundok na aakyatin nyo. ”

Huminto ang van at bumaba si Thea dala ang kanyang malaking bagpack. Naiiling naman na bumaba na din sina Anette at Erin. Sinabihan ni Thea ang driver ng van na balikan sila sa mismong lugar na iyon matapos ang isang linggo bagaman tutol doon ang dalawa niyang kaibigan. Ilang saglit pa ay bumalik na ang van papuntang bayan.

“One week? Sure ka, Thea?”protesta ni Erin.

“Oo. Para maenjoy natin ang lugar.”tugon ni Thea, “Besides, abot one week ang food ration natin. Kumpleto din tayo sa kit kaya walang problema.”

“Basta, kapag ayoko na, ipapatext ko si Manong driver para magpasundo ako dito.”sabi naman ng single mom na si Anette. “Mamaya totoo nga yung mga tribesmen na yun, pag nagkataon kawawa naman ang baby ko sa Manila. Wala siyang kaalam alam na binihag na yung mommy niya dito.”

“Ako din,”wika ni Erin,”Mamaya mga cannibal pa yung mga tribesman na yun. O kaya naman mga sex maniac, paano na lang ang katawan kong para lang sa mister ko.”

“Alam nyo kayong tong mga sira.”wika ni Thea, “Nakakainis na kayo girls, eh hindi ko naman kayo pinilit sumama sakin dito nung bumaba ako ng van. Tapos ngayon mag iinarte kayo. Ngayon pa lang sabihin nyo na kung tutuloy pa kayo o hindi para pabalikin ko dito si Manong.”

“Hay naku, Thea. Kelan ka ba namin iniwan? Kaloka ka kasi sa trip mong to. Sige na tuloy na tayo diyan sa Forbidden Forest na yan.”sabi ni Erin.

At sa umagang iyon ay pinasok nila ang landas patungo sa masukal na gubat. Nangunguna sa paglakad si Thea hawak ang isang digital compass. Nakasaad din doon ang lokasyon ng Forbidden Forest mula sa mga info na niresearch ni Thea ukol sa lugar na iyon. Tama nga ang mga nakalagay sa larawan sa National Geographic. Talagang napakaganda ng mga lugar na dinadaanan nila. Mula sa kanilang nilalakaran ay hindi na nila tanaw ang kanilang pinasukan. Ilang exotic brids ang nakita nilang nanginginain sa mga punong namumunga ng masasarap na prutas. Pumitas sila ng mga prutas sa mga punong iyon at kanila iyong kinain habang naglalakad. Dumaan din sila sa makakapal na hanay ng mga wild pants na may mga magaganda at makukulay na bulaklak na sa mga magazines lang nila nakikita. Napakaganda ng lugar na iyon na walang bakas ng anumang kalat mula sa mga tao. Sa tingin ni Thea, sila pa lang ulit ang nakapasok sa gubat na iyon matapos ang dalawang biologist at ang photographer ng National Geographic. Hindi naramdaman ng tatlong magkakaibigan ang pagod sa kanilang paglalakad dahil sa ganda ng kanilang mga nakikita. Tama nga ang sinabi ni Thea, walang mababangis na hayop sa lugar. Tanging mga maamong hayop gaya ng usa, kuneho at squirrel ang kanilang nakikitang nanginginain mga halaman at prutas sa kagubatang iyon.

Sa pagsapit ng tanghali ay nagpahinga sila sa tapat ng isang sapa. Naghilamos sila sa malinaw na tubig doon. Nagustuhan nila ang lasa ng tubig doon at sila ay uminom.

“Parang gusto kong tumira sa lugar na to. Sariwa ang hangin. Ang ganda ng lugar. Parang gusto ko na dito.”wika ni Anette.

“O di ba? Asan yun sinasabi nyong delikado? Wala naman diba?”ani Thea.

“Ganito siguro kaganda yung Garden of Eden. Sobrang ganda pala dito.”dagdag ni Erin.

Matapos silang magpahinga ay naglakbay silang muli. Habang tumatagal ay mas namamangha sila sa ganda ng lugar. Mas maganda pa pala iyon kaysa sa litrato sa magazine. Para iyong rainforest sa natural at basal nitong ganda. Hindi nila iisiping may ganito kagandang lugar sa Pilipinas.

Medyo dumidilim na, ilang kilometro na lang ang eksaktong lokasyon ng Forbidden Forest sa digital compass ni Thea nang mapansin niyang tila nagluluko ang kanyang compass. Nang dukutin nila ang kani kanilang phone ay napansin nilang wala itong mga signal. Napagpasyahan nilang doon na itayo ang kanilang mga tent. Doon na sila magpapalipas ng gabi. Sa gabing iyon ay kayganda pa rin ng paligid sa ilalim ng maliwanag na buwan at nagkikislapang mga bituin sa langit. Nakatulog na sina Anette at Erin sa loob ng kanilang tent mula sa kakatingin sa phone nila kung meron ng signal. Isang bonfire sa magkakadikit nilang tent ang nagbibigay init sa malamig na lugar na iyon sa tapat ng sapa.

Nasa loob na rin ng tent si Thea at binabasa niya ang libro ng biologist. Isang pahina ang paulit ulit niyang binabasa doon. Tungkol iyon sa isang batang lalake sa tribo ng Forbidden Forest. Ayon sa libro, ang batang iyon ang kaibahan sa mga mababangis na lalake ng kagubatan. Na maamo ang mukha nito di tulad ng mga lalakeng nasa tribo. Naisip ni Thea, kung sakaling totoo ang sinabi ng biologist ay magkasing edad lang sila ni Thea.

Naisipan ni Thea na magpahangin sa labas. Isang malamig at sariwang hangin ang agad na sumalubong sa kanya. Naisipan niyang mamasyal sa paligid sa gabing iyon. Habang naglalakad lakad si Thea ay nagawi ang tingin niya sa isang sanga ng puno. Nanlaki ang mga mata niya nang makita niyang isang lalake ang naroon. Nakabahag ito at kumakain ng prutas ng punong iyon. Nagtago si Thea sa takot na makita siya ng lalake. Muli niyang sinilip ang lalake. Mula sa liwanag ng buwan ay nakita niya ang kakisigan ng morenong pangangatawan nito. Humanga agad ang dalaga sa mukha ng lalake. Gwapo ito at ang mahaba at alon alon nitong buhok na hanggang balikat ay bumabagay sa magandang korte ng kanyang mukha. Muling nagtago si Thea nang mapansin niyang tumingin ang lalake sa direksiyon niya. Nang muli niya itong silipin ay wala na ito.

Kinabukasan, matapos makapag almusal at mailigpit ang kani kaniyang mga tent at gears ay muling naglakbay ang tatlong magkakaibigan. Dito na ikinuwento ni Thea ang lalakeng nakita niya kagabi.

“Girls, guess what… May nakita akong hot guy kagabi.”wika niya.

“Really? Bakit di mo kami ginising?”sabi ni Erin.

“Nasan na siya?”

“Nawala din siya kagabi. Actually, nakita ko siya sa sanga na kumakain ng prutas. God, he’s so hot.”wika ni Thea.

“Baka naman kapre ang nakita mo di kaya?”sabi ni Anette.

“Tse! Kung kapre yun bakit walang hithit na tabako? Seriously, ang guwapo niya. Para akong nagka crush bigla sa kanya kagabi.”dagdag ni Thea.

“Sayang naman yung opportunity mo, Thea. Bakit di mo nilapitan kagabi? Baka siya na yung prince charming mo.”ani Erin.

“Bigla nga siyang umalis sa sanga. Siguro napansin niyang nandun ako.”

“Baka natakot sayo nung nakita ka? Di mo pa naman ugaling magsuklay sa gabi diba? Baka napagkamalan kang white lady ni hot guy.”biro ni Anette at sabay silang natawa ni Erin habang naglalakad.

“Mga sira talaga kayo.”sabi ni Thea, “Pero eto seryoso, tingin ko siya yung dating bata na tinutukoy sa libro nung nakaligtas na biologist. Tingin ko siya yun.”

“Hay naku Thea,”wika ni Anette,”Nagpapaniwala ka ba dun sa sinasabi sa book na yun eh sabi nga ng mga critic maraming inconsistencies sa libro na yun.”

“Basta ako, naniniwala ako dun sa sinasabi niyang jungle boy, lalo pa at nakita ko siya kagabi. Ang hot pala niya.”

“Pagbigyan na nating tong si Thea. Minsan lang lumandi yan eh.”wika ni Erin at natawa silang tatlo habang naglalakbay.

Mga malalaking puno ng sequioa ang dinadaanan nila sa sandaling iyon. Tumatagos ang sinag ng araw sa mga siwang ng makakapal na sanga sa itaas nila. Ang liwanag na iyon ang mas lalong nagpaganda sa lugar na iyon na napapalibutan ng mga makukulay na wild plants. Iba’t ibang uri rin ng mga paru paro ang nakikita nila sa mga makakapal at nag gagandahang bulaklak. Huminto muna sila upang pagmasdan ang magandang dakong kanilang napuntahan sa parte ng gubat na iyon.

“Ang ganda talaga dito ano?”wika ni Erin. Kinunan niya sa dala niyang DSLR camera ang mga magagandang tanawin at bulaklak sa lugar na iyon.

“Oo nga. Ito na siguro yung Forbidden Forest na sinasabi nila.”tugon naman ni Anette habang buong paghangang pinagmamasdan ang ganda ng paligid.

“Hindi pa. Ayon sa mapa hindi pa ito ang Forbidden Forest. Malayo layo pa iyon dito.”ani Thea.

Dinukot naman ni Thea ang digital camera niya sa bulsa. Kukunan niya ang mga magagandang orchid nang may mapansin siyang repleksiyon sa screen ng camera. May tao sa likod nila. Nagtatago ito sa likod ng malaking puno di kalayuan sa kanila. Nang tingnang mabuti ni Thea sa repleksiyon ang taong iyon ay nakilala niya ito. Siya yung lalakeng nakita niya kagabi sa sanga. Mukhang sinusundan sila nito.

“Girls, me kukunan lang ako sa banda run ha. Dyan muna kayo babalik din agad ako.”wika ni Thea.

“O sige basta balik ka agad ha. Gusto pa naming pumunta sa banda run kasi mukhang maganda rin.”ani Erin.

Inalis ni Thea sa likuran niya ang malaki niyang bagpack at tsaka pumunta sa dakong kinaroroonan ng nagtatagong lalake. Hinanap niya ito doon subalit wala na ito sa mga puno roon. Naglakad pang muli ang dalaga sa isa pang malaking puno ng sequioa at hinanap ang lalake doon subalit tingin niya ay nahihiya itong magpakita sa kanya. Sa kanyang biglang pagtalikod upang muling bumalik ay nabigla si Thea nang bumangga ang mukha niya sa dibdib ng lalake. Nakatayo na pala ito sa kanyang likuran. Nabigla si Thea sa nangyari at siya ay natumba sa damuhan nang makita ang lalake sa kanyang harapan.

“Ayyyyyy!”wika niya. Nagkatinginan sila ng lalake. Parang biglang bumagal ang oras sa mga mata ni Thea sa sandaling iyon habang nakatitig sa lalake.Mas guwapo pala ito sa malapitan. Tunay na makisig ang morenong pangangatawan ng matangkad na lalake. Makinis ang balat nito at halatang malinis sa kabila ng nakatira ito sa gubat. Tanging isang kulay abong bahag ang suot nito sa katawan at sa paa nito nakita ni Thea isang pares ng tila gladiator sandals na yari sa mga pinatuyong dahon.

Nakatitig din sa mga mata ni Thea ang lalake. Parang malulusaw si Thea sa mga titig na iyon lalo na nung ngumiti sa kanya si Jungle boy. Iniabot ng lalake ang kamay niya kay Thea.

“Thea, okay ka lang ba dyan?” may pag aalalang wika ni Anette.

“Oo. Ayos lang ako.”tugon ni Thea.Humawak siya sa kamay ng lalake at inalalayan siya nitong tumayo.

Sa taas na 5’4” ni Thea ay hanggang dibdib lang siya ng lalake. Parang nakakita ng buhay na Adonis si Thea sa makisig at gwapong lalakeng natayo sa kanyang harapan.

“Salamat ha?”wika ni Thea.

Hindi kumibo ang lalake. Nakatitig lang ito sa kanya. Ang kulay brown nitong mata ay bimibighani kay Thea. Nabigla na lang ang lalake nang mag flash sa mukha niya ang digital camera na hawak ni Thea. Pasimple kinunan ng dalaga ang lalake. Napapikit at napaatras ang lalake na nasilaw sa flash.

“Sorry. Akala ko hindi gagana ang flash. Sorry talaga.”ani Thea.

Nang manumbalik ang paningin ng lalake ay mabilis itong umalis. Sinundan siya ni Thea pero nawala na ito sa mga makakapal na punong naroon sa dakong iyon.

Bumalik si Thea kina Anette at Erin. Hindi siya makapaniwala sa nangyari kanina. Nahalata iyon ng dalawa niyang kasama.

“Anong nangyari sayo? Bakit parang namumutla ka?”puna ni Anette.

“Oo nga. Kakasabi mo lang na okay ka tapos makikita ka naming ganyan. Anong nangyari sayo?”

“Nakunan ko si Jungle boy sa digicam.”magkahalong shock at kilig ang nararamdaman ni Thea sa sandaling iyon.

“Ha? Patingin nga dali.”sabay na wika nina Anette at Erin. Kinuha nila ang camera sa kamay ni Thea na shock pa rin sa nangyari.

“Shit! Siya ba ang lalakeng to? Grabe ang guwapo niya. At ang katawan… OMG! Parang gusto ko na siyang iuwi samin at hahalayin ko siya buong araw at gabi..”wika ni Erin.

“Gaga me asawa ka na. Akin na lang siya para me daddy na ulit ang baby ko. Tapos gagawa pa kami ng isang dosenang baby.”wika naman ni Anette.

“Hay naku girls, magsitigil nga kayo. Syempre papatol yan sa single na gaya ko.”wika ni Thea.

Nagkatawanan ang magkakaibigan sa kanilang biruan.

“Thea, bakit sure ka bang single yan. Baka malaman mo na lang maraming asawa yan dito sa gubat.”sabi ni Erin.

“Mukha naman wala. Tsaka anu naman kung marami siyang asawa kung ako naman ang seseryosohin niya?”tugon ni Thea.

“Ambisyosang palaka.”wika ni Erin at nagkatawanan silang muli.

Pinuntahan nina Erin at Anette ang lugar kung saan sinabi ni Thea na nagkita sila ng matipunong lalake.

“Fafa Adonis! Labas ka na dyan. Magpakita ka na samin at kaming bahalang magpaligaya sa katawang lupa mo.”wika nilang dalawa habang hinahanap sa likod ng mga puno ang lalake.

“Fafa Adonis! Wag kang mahiya. Mga walanghiya kami dito. Handa kaming ialay ang aming alindog alang alang sa ikasisiya ng hotdog mo este ng katawang lupa mo.”dagdag nila.

“Mga baliw talaga kayo.”wika ni Thea na natatawa sa kalokohan ng dalawa niyang kaibigan. Kaya sila nagkakasundong tatlo ay dahil pare pareho silang mga kalog sa kalokohan.

Bumalik ang dalawa niyang kaibigan.

“Ang kulit nyo sabi ko namang umalis na siya eh.”sabi ni Thea.

“Malay mo bumalik. Tapos halayin nating tatlo at iuwi natin sa Manila at gawing tagadilig gabi gabi ng ating mga lupang tigang.”

“Kayo na ang tigang.”tawa ni Thea.

Ilang saglit pa ay umalis na sila sa lugar na iyon at nagpatuloy sa kanilang paglalakbay sa magagandang tanawin ng malawak at napakagandang gubat na iyon.

Sa maghapong iyon ay hindi na muli pang nakita ni Thea ang lalake. Hindi na rin ito nagpakita pang muli sa dalaga. Sa gabing iyon sa loob ng tent pinagmamasdan na lang ni Thea sa digicam ang mukha nito. Bukod sa magandang mata ng lalake, parang napakasarap ding humalik ng labi nito. Siguro isang magandang prinsesa sa gubat ang nobya o asawa nito. Naalala ni Thea kung paano siya titigan ng lalakeng iyon. Ang lakas makababae ng mga titig niya. Para siyang natutunaw na ice cream sa mga titig ng lalakeng iyon.

Kinabukasan, matapos ang ilang oras nilang paglalakad habang tinatahak ang matarik na parte ng gubat ay Isang mala paraisong lugar ang bumungad sa kanila. Sa sobrang ganda ng lugar na iyon ay napaluha ang tatlong magkakaibigan sa nakikita ng kanilang mga mata. Sa wakas ay narating na rin nila ang The Forbidden Forest. Ang detalye ng magandang hitsura niyon na nakasulat sa libro ng bilogist ang aktwal nilang nakikita ngayon. Iyon na nga ang pinakamagandang parte ng napakalawak na gubat. Mula sa bundok sa harapan nila umaagos ang malakas na tubig mula sa falls na naroon. Namumutiktik din sa iba’t ibang uri ng prutas ang mga punong hitik sa bunga sa lugar na iyon. Isang perpektong tanawin ang nakikita ng tatlong magkakaibigan mula sa mga iba’t ibang uri ng mga bulaklak, mga puno, mga iba’t ibang uri ng ibon at maaamong hayop hanggang sa napakagandang bundok na may falls. Parang si Bathala mismo ang nagdisenyo ng lugar na iyon upang ipakita ang husay niya sa paglikha ng isang napakagandang tanawin ng kalikasan.

Kinunan ng magkakaibigan ng litrato ang paligid. Pagkatapos nun ay nakatuwaan nilang maligo sa ibaba ng falls. Hindi marunong lumangoy si Thea gaya nina Anette at Erin kung kaya’t sa mababaw na bahagi lamang ng sapa siya nagbabad. Dahil sa lamig ng tubig ay nakadama si Thea na kailangan niyang umihi. Iniwan niya ang dalawa na nag eenjoy sa paglangoy at nagpunta siya sa malapit na kakahuyan upang doon umihi. Ilang salit pa, tumayo si Thea nang siya’y makaraos at sa pagtayo niya ay nabigla siya nang makita niyang papalapit sa kanya si Jungle boy. Sinenyasan siya nito na huwag gumalaw. Sa paglapit ng lalake sa kanya ay nabigla siya nang may hawakan ito malapit sa kanyang likuran. Nang lingunin iyon ni Thea ay nanlaki ang mga mata ng dalaga nang malaman na may isang sawa na lilingkis sana sa kanya. Hawak iyon ng lalake sa leeg. Lumayo ang lalake kay Thea habang pumupulupot ang sawa sa braso at katawan ng lalake. Nasa pitong metro ang haba ng sawa. Mataba rin ang katawan nito. Nagpangbuno ang lalake at ang sawa sa damuhan. Lakas laban sa lakas. Takot namang nasasaksihan ni Thea ang lahat ng iyon. Hindi niya makuhang makagalaw o makasigaw man lang sa pagkabigla at takot sa nakikitang pagpulupot ng malaking sawa sa lalake.

“Ahhhhhhh.”wika ng lalake habang nilalabanan ang lakas ng pagpulupot ng sawa na patuloy sa paglingkis sa kanya. Kung ordinaryong tao lamang iyon ay tiyak na nagkadurug durog na ang mga buto nito sa tindi ng pagpulupot ng malaking sawa. Nakawala ang mga braso ng lalake sa pagkakahulagpos sa katawan ng sawa. Hinawakan ng dalawa niyang kamay ang bibig ng sawa at buong lakas niyang ibinuka ang bibig ng sawa sa abot ng kanyang makakaya. Kusang bumitaw ang katawan ng sawa sa pagpulupot nito sa lalake. Wala ng buhay itong bumagsak sa damuhan at ang wasak nitong bibig at mukha ang ikinamatay nito. Inihagis palayo ng lalake ang sawa. Pagkatapos niyon ay napaupo ito na humihingal. Dumudugo ang mga kamay nito mula sa sugat na tinamo sa pagwasak niya sa bibig ng malaking sawa.

Naawang lumapit si Thea sa lalakeng sumagip sa kanya. Kung hindi dahil sa kanya ay tiyak na nilalamon na siya ng sawa ngayon habang walang kamalay malay naman ang mga kaibigan niya sa nangyayari sa kanya sa kakahuyan.

“Salamat sa pagligtas mo sakin.”sabi ni Thea.

Tumingin ang lalake sa kanya. Tumayo ito sa harapan ni Thea.

“Hindi kayo dapat nagpunta sa lugar na ito. Mapanganib.”wika ng lalake.

“N-Nakakapagsalita ka?”ani Thea.

“Oo naman. Ikaw din naman nakakapagsalita pero hindi ako nagtataka.”tugon ng lalake. Ngumiti ito kay Thea. Nabighani ang dalaga sa ngiting iyon ng matipunong lalake na nagligtas sa kanya.

“Oo nga naman.”wika ni Thea. Nagblush siya sa hiya. Sinubukan niyang maging poise sa harap ng lalake.

“Teka, sabi sa nabasa ko walang mabangis na hayop sa gubat na ito. Na hindi mapanganib ang lugar na ito”usal niya.

“Kahit saang lugar naman may panganib lalo na sa mga hindi nag iingat.”

“So, ang ibig mong sabihin ay hindi pala ako nag iingat? Ganun?”

“Sa nangyari sayo kanina, basta ka na lang umupo diyan sa tabi ng puno na hindi mo tinitingnan ang nasa paligid mo.”

“Eh ihing ihi na kasi ako.”

Hindi umimik ang lalake.

“Teka, ibig sabihin sinusundan mo pa rin kami hanggang ngayon? O sinusundan mo ako kahit saan?”

Nagkibit balikat lang ang matipunong lalake sa sinabi ni Thea.

“Tsaka, nasilipan mo pala ako kanina? Nakita mo yung ano ko?”

“Nasilipan? Anong ibig sabihin nun?”may pagtatakang sabi ng lalake.

“Yung ano… yung kwan… wag ka nga mag maang maangan na hindi mo alam sinasabi ko. Anubayan, ibig sabihin pala nun nakita mo na yung ano ko ng ganun ganun na lang.”

“Hindi ko talaga maintindihan ang sinasabi mo. Naabutan kitang nakatayo na may sawang pupulupot sana sayo. Kaya ako lumapit ay dahil alam ko ang kayang gawin ng ganung uri ng sawa sa kagaya mo.”

“Eh di salamat kung ganun.”wika ni Thea.

“Walang anuman. Baka sa susunod ay hindi na muling magtama ang ating landas. Kaya’t ako na ang nakikiusap sa iyo na lisanin nyo na ang lugar na ito dahil maraming panganib.”

Bago pa man makapagsalitang muli si Thea ay mabilis na tumakbo palayo ang lalake. Ilang saglit lang ay nawala na ito sa paningin ng dalaga.

Sa gabing iyon ay maagang nagpahinga ang tatlong magkakaibigan. Kinabukasan kasi ay aalis na sila sa lugar na iyon upang muling maglakbay sa lugar kung saan sila susunduin ng driver sa mga susunod na araw. Naikuwento ni Thea ang nangyaring pagsagip sa kanya ng lalake mula sa malaking sawa. Sa gabing iyon ay tiniyak nilang saradong sarado ang kanilang mga tent at gumawa sila ng kani kanilang bonfire sa harap ng kanilang mga tent. Lumalim pa ang gabi. Tulog na sina Anette at Erin sa kanilang mga tent subalit si Thea ay gising pa rin sa sandaling iyon. Nalulungkot siya dahil ilang oras na lang ay lilisanin na nila ang lugar. Ang isa sa ikinalulungkot ng dalaga ay ang baka hindi na niya makita pang muli ang lalakeng iyon. Aaminin ni Thea, na sa maiksing panahon ay natipuhan niya ang lalakeng iyon.

Hindi siya mapakali sa kakaisip sa loob ng tent kung kaya’t naisipan niya munang lumabas upang magpahangin upang dalawin siya ng antok.

Mula sa di kalayuang dako nakita ng dalaga ang repleksiyon ng buwan sa isang malawak na bahagi ng sapa. Hindi nila iyon napansin kanina. Nabibighani ang mga mata ni Thea sa ganda ng lugar na iyon kaya’t kanya iyong pinuntahan. Maingat niyang tinahak ang lugar sa pag aalalang makita siya ng mga masasamang tribesmen sa gubat na ito gaya ng sinasabi sa libro. Iyon din sana ang itatanong niya kanina sa lalake subalit umalis naman ito bago pa siya makapagsalita. Makalipas ang ilang saglit, narating ni Thea ang lugar at humanga siya sa ganda nito. Isa iyong mas malawak at malalim na parte ng sapa na napapaligiran ng makakapal na punungkahoy at mga namumulaklak na halaman. Nagtago si Thea nang may marinig siyang kaluskos mula sa kabilang panig ng tahimik na gubat. Natakot siyang baka iyon na ang mga tribesmen. Nanlaki ang mga mata niya at hindi siya makapaniwala. Sa kabilang panig ng sapa nakita niya ang matipunong lalakeng kinagigiliwan niya. Nakatayo ito sa isang malaking bato at sa ilalim niya ang malalim na parte ng sapa. Nakita niyang tumitingin sa paligid ang lalake na tila nakikiramdam. Maya maya ay nag dive na ito sa sapa. Sinundan nang tingin ni Thea ang pagsisid ng lalake at ang pag ahon nito sa mababaw na parte ng sapa.Muling nasilayan ni Thea ang makisig nitong pangangatawan. Napanganga ang dalaga nang dumako ang kanyang mga mata sa mukha ng lalake. Mula sa basang mukha nito nakitang muli ni Thea ang napaka guwapong mukha nito. Nakapikit ang lalake habang hinahawi ng kamay nito ang buhok nitong hanggang balikat. Sa paghawi nito ay muling nakita ng dalaga ang kakisigan ng mga braso nito gayundin ang matikas nitong dibdib at balikat.

Walang kakurap kurap na pinanood ni Thea ang muling paglangoy ng lalake sa sapa. Sa tantiya talaga niya ay kaedad lang niya ang lalake. Dito na sumagi sa isip niya na mukhang totoo nga ang nasa aklat at ang matipunong lalakeng ito ang batang tinutukoy noon ng biologist sa libro niya. Umahon muli ang lalake. Wala itong kamalay malay na may nanonood sa kanya. May paghangang pinagmamasdan ni Thea ang mukha ng lalake. Kung dala lang niya ang DSLR camera ni Erin ay tiyak na kinunan na niya ng litrato ang paliligo ng lalake sa sapa. Aaminin niya, ngayon lang siya kinilig nang ganito sa isang lalake. Nakita ng dalaga na nilislis ng lalake ang tali ng suot niyang bahag. Na tila babanlawan niya iyon sa sapa. Napapikit si Thea nang tuluyang humulagpos ang tali ng bahag ng lalake. Natukso siyang dumilat at mula sa liwanag ng buwan nakita niya ang buong kahubdan ng makisig na lalake sa sapa. Naramdaman ni Thea na nanlalambot ang kanyang mga tuhod. Napatingin ang lalake sa dakong pinagtataguan ni Thea. Nakarinig kasi siya nang pagkaluskos doon. Napansin niyang may tao doon mula sa paggalaw doon ng mga halaman. Sa likod naman ng puno nakadama ng panic si Thea nang makita niyang batid ng lalake na naroon siya. Sa pag atras niya ay nadulas siya sa maputik na lupa na kanyang kinatatayuan.

“Ayyyyyyyy.”sigaw ni Thea habang padulas na nahulog ang katawan niya papunta sa sapa. Nahulog sa malalim na parte ng sapa ang dalaga. Lumubog si Thea sa tubig at palibhasa’y di marunong lumangoy bukod sa takot na nararamdaman ay kinapos na siya nang hininga sa pagsapit niya sa pinakailalim ng sapa. Ang huli niyang naramdaman ay ang paghila sa kanya ng lalake mula sa ilalim.

Nakapikit si Thea nang magising ang kanyang diwa mula sa nangyari. Naramdaman niya ang isang mainit at malambot na labi na humalik sa kanya. Hinipan nito ang kanyang bibig at pagkatapos ay ang pagdiin ng dalawang kamay nito sa kanyang dibdib upang siya’y makahinga. Napadilat si Thea at nakita niya ang paglapit ng mukha ng lalakeng iyon upang muling hipan ang kanyang bibig upang sagipin siya mula sa kanyang pagkakalunod.

Napabalikwas si Thea at tsaka niya naisuka ang nainom niyang tubig.

“Salamat.”humihingal na wika ni Thea sa lalake. Nang makita ng lalake na ligtas na si Thea ay napahiga ito malapit sa dalaga. Dito na napansin ni Thea na nasa gilid na sila ng sapa. Na sinapinan ng lalake ng mga dahon ng saging ang puwestong iyon. Napadako ang tingin ni Thea sa makisig na dibdib ng lalake habang humihingal din ito gaya niya. Dumako pababa ang mga mata ng dalaga at agad niyang inalis ang tingin doon nang mapansin niyang nakahubad pa rin ang lalakeng iyon. Sa kabila nun, isang Adonis ang nakikita ng dalaga sa sandaling iyon. Isang Adonis na sumagip sa kanya. Naupo si Thea at nang makita iyon ng lalake ay naupo rin ito. Humarap nang upo ang dalaga sa lalake. Dito na rin napansin ni Thea na nakabuyangyang ang kanyang mga suso sa lalake.

“Shit! Nasan yung bra ko?”wika ni Thea habang hinahanap niya sa paligid ang suot niyang bra habang ibinubutones niya ang blouse.

Nabigla siya nang muling nag dive sa sapa ang lalake. Ilang saglit pa, hawak na nito ang kanyang strapless bra na kusang naalis nang hilahin siya ng lalake kanina mula sa pagkakalunod. Muling lumapit ang nakahubad na lalake kay Thea at iniabot nito ang kanyang bra.

“Naintindihan mo yung sinabi ko kanina?”pagtataka ni Thea.

“Oo. Nabasa ko din ang ibig sabihin ng bra sa isang libro. Wag ka ulit magtaka na nakakabasa ako dahil me nagturo sa akin noong bata pa ako.”wika ng lalake. Ang magandang mata nito ay nakatitig sa mga mata ni Thea. Para namang malulusaw si Thea sa mga titig na iyon pero hindi siya nagpahalata.

“Ako nga pala si Thea. Ikaw anong pangalan mo?”

“Xarlo. Iyon ang pangalan ko.”tugon ng lalake.

“Xarlo? Hmmm… ang unique naman ng name mo.”

Hinawakan ng makisig na binata ang pisngi ni Thea.

“Alam mo, halos wala pa akong muwang noong huli akong makakita ng kagaya mo dito sa gubat. Iyon ay ang ate kong si Uwa at tanging mukha lang niya ang natatandaan ko.”sabi nito habang hinahaplos nito ang pisngi ng dalaga.

“Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit ganun na lang ang interes ko sa gaya mo nang makita kita dito.”dagdag ni Xarlo.

“Ibig mong sabihin ngayon ka lang ulit nakakita ng babae. Iniisip ko pa naman na marami kang babae dito sa gubat.”

“Walang babae sa lugar na kinalakihan ko. Ganyan pala ang hitsura ng katawan niyong mga babae. Wala kasi akong nakikitang larawan ng isang babae sa mga librong binabasa ko.”

“Hitsura ng katawan ng babae?”ulit ni Thea.

“Oo. Gaya nang nakikita ko ngayon sayo.”ani Xarlo.

Hinawakan ng binata ang sarili nitong dibdib habang pinagmamasdan ang mga suso ni Thea na nakabakat sa basa niyang blouse.

“Mas malaki pala ang laman sa dibdib niyo.”sabi ng binata na pinagkukumpara ang makisig niyang dibdib sa malusog na dibdib ni Thea.

Nag blush si Thea sa sinabi ni Xarlo. Walang halong malisya sa tono ng pananalita nito. Nabigla siya nang hawakan ni Xarlo ang kamay niya at ilagay iyon sa dibdib nito. Ipinahipo ng binata ang dibdib niya kay Thea. Mas nabigla si Thea nang hawakan ni Xarlo ang isang suso niya at piga pigain iyon na may halong pagtataka. Muling humawak ang matipunong lalake sa kamay ni Thea na nasa dibdib nito at itinapat ang daliri niya sa nipple ng binata. Hinawakan ulit ng binata ang suso ni Thea at sa sinalat naman nito ang nipple ng dalaga na tila ikinukumpara nito ang nipple nito sa kanya. Nabibigla si Thea sa nangyayari ngayon, isang lalakeng hindi niya lubusang kilala ang humahawak ngayon sa kaniyang suso at nipple. Mas lalo siyang nagtataka kung bakit hinahayaan niyang gawin iyon ni Xarlo sa kanya. Aaminin niya, nadadarang siya sa ginagawang iyon ng lalake sa suso niya. Na tinatablan siya. Binitawan ni Xarlo ang suso ni Thea.

“Ganyan pala ang suso ng babae?”usal ni Xarlo

“Bakit?”

“Nagustuhan kong hawakan. Iba ang nararamdaman ko ngayon nang hawakan ko ang dibdib mo.”

 “Kasi isa kang tunay na lalake na humahawak sa suso ng isang babae.”

Napansin ni Thea na natigilan si Xarlo sa sinabi niya. Maya maya ay lumapit ito sa kanya. Inamoy amoy siya ng binata. Inamoy nito ang kanyang buhok, bumaba iyon sa kanyang leeg at batok. Umusad pababa ang ilong ni Xarlo sa kanyang suso at inamoy amoy din niya iyon. Dumikit ang ilong ng matipunong lalake sa nipple ni Thea. Napakagat labi ang dalaga nang dumikit ang ilong ni Xarlo sa suso niya. Nabigla siya nang pahilang binuksan ng lalake ang blouse niya. Nasira ang ilang butones doon. Muling naexpose ang mayaman niyang dibdib sa mga mata ni Xarlo. Muling idinikit ng binata ang ilong niya doon.

Napasinghap si Thea dahil aktwal na nipple na niya ang inaamoy ni Xarlo. Napakislot ang likuran ni Thea nang maramdaman niyang ipinasok iyon ni Xarlo sa bibig nito na tila nilalasahan. Gayundin ang ginawa niya sa isa pang nipple ni Thea. Kusang napapikit ang dalaga nang dilaan ng lalake ang nipple niya. Kakaibang sarap ang bigla niyang naranasan mula sa mainit na dila ni Xarlo sa kanyang utong. Ramdam ni Thea ang paninigas ng kanyang utong tanda ng na arouse na siya nang husto sa ginagawa ng lalake.

Maya maya ay inalis ni Xarlo ang bibig sa suso ni Thea. May nararamdaman kasi itong kakaiba. Napatingin ito sa naninigas niyang ari. Nagkakataka siya kung bakit biglang tumigas iyon sa ginawa niyang pagsipsip sa nipple ni Thea. Hinawakan niya ang tirik na tirk niyang ari sa harapan ng babae. Dumilat naman ang namumungay na mata ni Thea at ang matigas na ari ni Xarlo ang agad sumalubong sa kanya. Nanlaki ang mata ng dalaga nang makita ang kakaibang laki at tikas ng ari nito. Bagaman nakadama siya ng pagka asiwa sa matigas na pagkalalake ni Xarlo na nakabuyangyang sa kanyang harapan, hindi rin naman maikakaila ni Thea na naho hornyhan siya sa nakikita niya. Naramdaman niya ang mainit na pamamasa ng kanyang pagkababae. Nabigla siya nang hawakan ni Xarlo ang kamay niya at ang kamay naman niya ang ipinahawak sa matigas na pagkalalake nito. Ramdam ni Thea ang kakaibang init at tigas ng maselang laman na hawak niya. Mas di hamak na malaki at matikas ang ari ni Xarlo kesa sa pagkalalake ng naging ex boyfriend ni Thea. Ramdam ng dalaga na mas nanigas ang pagkalalake ni Xarlo sa kanyang kamay. Sinalat naman ni Xarlo ang hiyas ni Thea sa suot niyang leggings na tila muling ipinagkukumpara ang kapwa nila kaselanan. Nabigla ang dalaga nang ihiga siya ni Xarlo. Huli na para mapigilan ni Thea ang paghila ni Xarlo sa suot niyang leggings. Kasama na ring nahila ang panty niya sa nangyari. Hubo’t hubad na rin siya gaya ng lalake. Nahihiyang pinagdikit ni Thea ang kanyang mga hita upang ikubli kay Xarlo ang kanyang kaselanan. Muling nilasahan ng lalake ang nakabuyangyang niyang dibdib. Tirik na tirik na ang nipple ni Thea sa sandaling iyon. Napasinghap ang dalaga nang muling maramdaman ang mainit na dila ni Xarlo sa isang nipple niya. Napaungol si Thea nang sipsiping muli ni Xarlo ang naa arouse niyang nipple.

“Ohhhhhhhhh… Uhmmmmmmmm…”ungol sa sarap ni Thea.

Ibayong sarap ang nararamdaman ni Thea mula sa pagsipsip na iyon ni Xarlo. Natatangay ang buo niyang pagkatao sa sarap. Pinipisil pisil ng lalake ang suso niya habang sinisipsip iyon. Iniluwa iyon ni Xarlo at tiningnan nang may pagtataka ang nipple ni Thea. Naunawaan naman ng dalaga ang pagtatakang iyon ni Xarlo. Medyo natawa siya sa pagka inosente ng lalake.

“Wala pang gatas yan, Xarlo. Mga bagong panganak lang ang may gatas.”

“Anak?”

“Oo. Tsaka dalaga ako.”

“Dalaga? Anong ibig sabihin nun?”

“Oo, dalaga. Ibig sabihin wala pa akong asawa na gumagawa ng mga bagay na ginagawa mo sakin ngayon.”

 “Iyon pala ang ibig sabihin ng dalaga. At ang asawa naman ang tawag sa lalakeng gumagawa ng ginagawa ko sayo ngayon hindi ba?”wika ni Xarlo.

“Tama. Iyon nga yun.”

“Ibig sabihin ako ang asawa mo at ikaw ang aking dalaga. Dahil gusto kong gawin sayo ang ginagawa ng isang asawa gaya ng ginagawa ko sayo ngayon.”

“Hindi ganung kadali ang lahat, Xarlo.”

“Hindi kita maintindihan, Thea. Madali naman ang lahat basta’t gusto nating dalawa. Yun ang pagkakaunawa ko.”wika ni Xarlo at tsaka ito muling tumingin sa naninigas pa rin niyang ari.

Batid ni Thea na natural instinct ang umiiral kay Xarlo sa sandaling iyon. Na nalilibugan ang lalakeng ito sa kanya na gaya ng mga hayop na walang nagturo kung paano ang magtalik subalit alam nila itong gawin. Ang libog na iyon ni Xarlo ang nagtutulak dito para gawin ang mga bagay na ginagawa nito ngayon sa dalaga. Libog na nakaukit na sa bawat DNA ng bawat nilalang sa mundo noon pa mang unang panahon.

Idinikit naman ni Xarlo ang dibdib niya sa mukha ni Thea. Dumikit ang labi ng dalaga sa nipple ng lalake. Naamoy ni Thea ang natural na kabanguhan ng katawan ni Xarlo. Nakakababae ang amoy nito para kay Thea. Kusa nang hinalikan ng dalaga ang nipple ng binata. Ramdam ni Thea na nasasarapan si Xarlo sa ginagawa niya. Ipinahawak muli nito sa dalaga ang naghuhumindig niyang pagkalalake. Kusa nang nagtaas baba ang kamay ni Thea doon. Naglaro ang dila ng dalaga sa naninigas na nipple nito. Napapasinghap ang lalake sa ginagawa niya. Gumihit paitaas ang dila ni Thea sa leeg ni Xarlo. Umangat ang mukha niya at nagtapat ang mukha nilang dalawa. Hinalikan ni Thea ang lalake. Nasarapan ang binata sa kakaibang sensasyon na dulot ng pagkakalapat ng kanilang labi. Malayong malayo iyon sa ginawa niyang paghipan sa bibig ni Thea nang malunod ito, na siya niyang natutunan noon mula sa dalawang biologist na napunta sa kanilang tribo noong bata pa siya.

Kusang gumanti nang halik ang binata at ilang saglit pa ay naghahalikan na silang dalawa ni Thea. Nagugustuhan naman ng dalaga ang kabanguhan ng bibig at hininga ni Xarlo. Napansin din niya na kahit sa gubat ito nakatira ay maganda ang ngipin nito.

Muling inihiga ni Xarlo ang dalaga sa mga dahon ng saging. Hindi na tumutol si Thea nang ibuka ng lalake ang magkadikit niyang hita. Dumapa si Xarlo at tumapat ang mukha niya sa pagkababae ni Thea. Ramdam ni Thea ang init ng hininga ng lalake sa kanyang hiyas. Inaamoy amoy siya doon ng lalake na tila nagugustuhan nito ang amoy ng kanyang pagkababae. Maya maya pa’y napasinghap muli si Thea nang lasahan ng dila ni Xarlo ang namamasa niyang hiyas. Napaliyad ang kanyang likod sa sarap nang hagurin ng mainit na dila nito ang nasasarapan niyang biyak.

“Ohhhhhhhhh… Oh God…Ohhhhhhhh… Uhmmmmmmm… Ang sarap, Xarlo, Ohhhhhh.”

Dinidilaan ng lalake ang namamasang hiyas ni Thea. Sinisimsim nito ang katas ng kanyang pagkababae. Maingat na ibinuka nang kaunti ni Xarlo ang hiyas ni Thea at muli niya itong dinilaan. Halos mawala sa katinuan ang dalaga sa matinding sarap. Nakapikit si Thea na napapanganga ramdam ang napakatinding sarap na tumatangay sa kanyang buong pagkatao. Kusa siyang napahawak sa ulo ni Xarlo at mas lalo pa niyang ipinagdiinan ang mukha nito sa kanyang hiyas. Bahagya niyang hinila ang ulo ni Xarlo upang dumikit ang mainit na dila nito sa kanyang clitoris. .

“Ohhhhhh Goddddd… Ohhhhh Shitttttt… Ohhhhhhhhhhh”maiyak iyak na ungol ni Thea nang dilaan ni Xarlo ang kanyang clitoris.

Halos mabaliw sa sarap ang dalaga nang sipsipin iyon ni Xarlo.

“Ohhhhh fuck… Oh God… Ohhhhhh Shitttttt…” ungol ni Thea. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang mukha sa tindi ng sarap.

Bumaliktad sila ng puweto. Humiga si Xarlo at muli niyang kinain ang hiyas ni Thea pero sa pagkakataon ito ay nakaharap na ang mukha ng dalaga sa matigas na pagkalalake nito. Kusang napapagiling ang balakang ni Thea habang hinihimod ni Xarlo ang hiyas ng dalaga. Napasubsob ang mukha ni Thea sa naninigas na ari ng binata habang patuloy sa paghimod ang lalake sa basambasa ng pagkababae ni Thea.

Ramdam ng labi ni Thea ang init at tigas ng pagkalalake ni Xarlo. Hinawakan ng dalaga ang matigas na ari ni Xarlo at walang pag aalinlangan niya iyong isinubo.

“Ahhhhhhhhhhh…”ungol ni Xarlo nang maramdaman niya ang matinding sarap mula sa ari niyang nasa loob ng mainit na bibig ni Thea. Ramdam ng lalake ang paglalaro ng dila ni Thea sa pinakaulo ng kanyang pagkalalake. Ginantihan niya iyon nang pagsipsip at paghimod sa clitoris ni Thea.

Sabay silang napaungol.

Nalalasahan ni Thea ang paunang katas na lumalabas kay Xarlo. Sinipsip niya iyon at nilunok habang nagtataas baba ang ulo niya sa kahabaan ng nakatayong pagkalalake ni Xarlo.

Huminto ang lalake sa paghimod sa hiyas ni Thea. Inihiga niya ulit ang dalaga at itinutok ni Xarlo ang naninigas niyang ari sa bukana ng pagkababae ni Thea.

Umulos si Xarlo at pumasok nang bahagya ang pagkalalake niya sa madulas na hiyas ni Thea. Ramdam niya ang init at sikip ng masarap na butas ng dalaga.

“Ohhhhhhhh… Uhmmmmmmm…”ungol ni Thea. Ramdam ng kanyang pagkababae ang tigas at laki ng mainit na pagkalalake ni Xarlo na pumapasok sa kanya.

Muling umulos si Xarlo. Napapasinghap sa sarap si Thea sa bawat pag ulos nito sa kanya. Ramdam ng dalaga ang pagkapuno ng kanyang hiyas sa unti unting pagsagad ng lalake sa loob niya. Dumapa sa kanya si Xarlo nang sumagad ang ari nito sa loob nya. Naghalikan silang muli habang nagtataas baba ang katawan ni Xarlo mula sa sugpungan ng kanilang kaselanan. Naglilikha ng isang masarap na tunog ang paglabas masok ng ari nito sa madulas na lagusan ni Thea. Bumilis ang pag indayog ni Xarlo. Napayakap naman ang dalaga sa likod ng lalakeng umaangkin sa kanya. Kapwa nila nilalasap ang masarap na ritwal ng pagsasanib ng kanilang kaselanan.

“Xarlo… Hindi ako safe… hugutin mo pag malapit ka na.”wika ni Thea.

“Kapag malapit ng ano, Thea? Ang nararamdaman ko ngayon ay napakasarap.”

Hindi maipaliwanag ni Thea na nais niyang mag withdrawal si Xarlo lalo pa’t fertile siya ngayon. Alam niyang hindi din iyon maiintindihan ng lalakeng umaangkin sa kanya.

“Basta. Kapag sumobra na ang sarap na nararamdaman mo, hugutin mo na yan sa loob ko.”

“Bakit mo ako pahihintuin kung napakasarap nang nararamdaman ko ngayon. Hindi ba’t dapat mas lalo nating huwag itigil lalo’t alam kong nasasarapan ka din sa pag aasawa ko sayo?”

Hinalikan siya ni Xarlo bago pa man makapagsalita si Thea. Nagsalubong ang dila nila at nagsanib ang kanilang laway habang patuloy sa pag angkin sa kanya ang lalake. Ramdam ni Thea ang senyales na malapit nang labasan si Xarlo. Sagad na sagad ang pag angkin nito sa kanyang pagkababae.

Nabigla siya nang manginig si Xarlo, kasunod niyon ay ang pagsirit ng mainit na katas nito sa loob niya. Nakasagad pa rin sa loob si Xarlo. Nagpaubaya na lang si Thea at nilasap ang sarap nang pagpuno sa kanya ni Xarlo.

“Ohhhhhhhhhh… Ohhhh Godddd… Ohhhhhhhhhhh…”ungol ni Thea habang nilalasap ang patuloy na pagsirit ni Xarlo sa loob niya. Ramdam niya doon ang katas na pumupuno sa kanyang pagkababae.

Nanlalambot na dumapa si Xarlo sa ibabaw ni Thea. Ramdam pa rin ng dalaga ang pagsirit nito sa loob niya. Ramdam niyang napuno nang tuluyan ang pagkababae niya sa inilabas ni Xarlo. Humiga ang lalake sa tabi ni Thea. Kapwa sila humihingal sa sarap. Tumingin si Thea kay Xarlo.

“Alam mo bang para din sa magkasintahan ang ginawa natin ngayon?”

“Kasintahan?”wika ni Xarlo na nagtataka.

“Oo. Magkasintahan. Dalawang nagmamahalan.”

“Nag…mamahalan?”

“Oo. Kapag mahal mo ang isang tao ay pinapahalagahan mo siya. Iniingatan.”

“Pinahahalagahan kita kaya naman iniligtas kita mula sa malaking sawa. Iniingatan kita dahil sinagip kita sa ilalim ng tubig. Pahahalagahan kita at iingatan dahil hindi ka na mawala sa isip ko simula nang makita kita, Thea.”

Mahinang natawa si Thea sa sinabi ni Xarlo. Sa napakasimpleng paliwanag na iyon ng lalake ay naisip ni Thea na may pinupunto naman ang sinabi nito.

“Sa ganung paraan ay magkasintahan na tayo. Na nagmamahalan tayo.”dagdag ng lalake.

“Sana ganun lang kadali ang lahat, Xarlo.”wika ni Thea.

“Siyangapala, Thea. Gusto mo bang matutong lumangoy?”

“Ha?”

“Oo. Kaya ka nalunod kanina dahil hindi ka marunong lumangoy.”

“Oo nga eh. Kaya naman pag me outing sa dagat o kaya sa pool, hindi ako pumupunta sa malalim.”

“Halika, tuturuan kita ngayon.”wika ni Xarlo at hinawakan niya ang kamay ni Thea at muli silang nagpunta sa sapa.

Tinuruan ng lalake si Thea. Inalalayan nito ang dalaga habang tinuturuan ito. Makalipas pa ang ilang saglit, sa unang beses sa buhay ni Thea ay naranasan niyang mag floating sa tubig ng walang gamit na salbabida. Maya maya pa’y sabay na silang lumalangoy ni Xarlo sa malalim na sapa. Sa damuhan sa gilid ng sapa ay muli siyang hinagkan ng lalake. Yumakap si Thea sa leeg ni Xarlo at ginantihan ang halik ng lalake. Inihiga ni Xarlo sa damuhan si Thea at pumatong siya sa dalaga at muling naglapat ang kanilang labi.

Nabigla silang dalawa nang may nakita silang liwanag ng flashlight hindi kalayuan sa direksiyon nila. Mabilis na ibinangon ng lalake si Thea at agad siyang inilagay sa balikat nito at binuhat. Dinampot din ni Xarlo ang mga damit ni Thea at nagtago sila sa likod ng magkakadikit na puno at maingat niyang inilapag doon ang dalaga.

“Wag kang maingay.”sabi ni Xarlo na tila pinoprotektahan nito si Thea habang inaalam kung sino ang mga dumarating. Dumampot ito ng isang nabaling sanga habang nakatingin sa lugar na pinagmumulan ng liwanag.

“Thea!”wika nina Anette at Erin. Hawak ni Erin ang flashlight habang hinahanap nila ang kaibigan.

“Mga kaibigan ko sila, Xarlo. Wag mo silang sasaktan.”wika ni Thea.

Binitawan ni Xarlo ang sanga. Agad nagbihis si Thea.

“Oo. Sila nga ang mga kasama mo.”

“Oo, Xarlo. Kasama ko silang nagpunta dito. Gusto kitang ipakilala…”

Tinakpan ni Xarlo ang bibig ni Thea. Nakikiramdam ang lalake sa iba pang mga taong parating sa lugar na iyon.

Mula sa kabilang panig naman nakita ni Xarlo ang mga parating na mga taong gubat na balot ng putik ang buong katawan. May mga hawak silang sulo at sibat. Natakot si Thea para sa kanyang dalawang kaibigan. Kanina pa pala hinahanap si Thea nina Anette at Erin at sa paghahanap nila kanina ay narating nila ang isang dako ng gubat kung saan nakita sila ng isang hunter ng tribo ng mga taong putik. Ilang sandali lang ay sampung lalake na ang kasama ng hunter ng tribo upang tingnan ang dalawang mapangahas na mga taong labas na nanghimasok sa kanilang iniingatang tribo.

Nakita ni Thea na pinalibutan ng mga taong putik ang takot niyang mga kaibigan. Itinali sila ng mga lalake at tsaka sila isinama pabalik sa kanilang tribo.

“Parang awa mo na, Xarlo. Tulungan natin ang mga kaibigan ko.”iyak ni Thea.

“Tutulungan ko sila. Mga kaaway ko ang mga kumuha sa mga kaibigan mo.”wika ni Xarlo.

“Salamat, Xarlo.”tugon ni Thea. Yumakap siya sa lalake.

“Hindi ka ligtas dito ngayong gabi. Dahil nabihag ang mga kasama mo.Tiyak kong iniisip ng mga taong putik na marami pa kayo. Muling paparito sa lugar na ito ang mas maraming taong putik upang suyurin ang lugar na ito. Tara, sumama ka sa akin. May alam akong ligtas na lugar kung saan hindi ka nila matutunton. Ako na ang pupunta sa tribo nila upang iligtas ang iyong mga kasama. ”wika ni Xarlo at sa liwanag ng buwan ay tinahak nila ang masukal at mabatong landas patungo sa kinaroroonan ng bahay nito sa gubat. May kalayuan na ang lugar na iyon sa Forbidden Forest.

Isang malaking bahay na yari sa kahoy ang pinagdalhan sa kanya ni Xarlo. Pumasok sila sa loob. Tumatagos ang liwanag ng buwan mula sa loob at mula sa isang sulok doon ay nakakita si Thea ng isang desk na may ilang lumang libro. Naalala ng dalaga na may mini flashlight siya sa ibabang bulsa ng kanyang blouse. Inilawan niya ang mga libro at napag alaman niya na ilan sa mga iyon ay mga scientific books tungkol sa mga plants and insects. Isang lumang papel ang nakita niyang nakaipit sa isa sa mga libro. Kinuha niya iyon at inilawan. Binasa niya ang laman ng papel.

June 12, 1999

I’m Professor Remy Leuvant. A French biologist who specializes in tropical plants and insects. I am also a foreign language major wayback in college and I can speak English a bit fairly. I can also speak at little Tagalog thanks to my Filipino friends in France for that.

It was June 8, 1998, when me and my friend, Professor Hans Ziggel have acquired a special permission from the Scientific Bureau of the Philippines to discover other types of wild plants and insects that may exist in this tropical rain forest. This place is one of the most beautiful tropical wildlife I’ve been into. Hans and I have recorded and classified hundreds of new species of plants and insects inhabiting this rich forest.

Last July, as we continue with our research in the forest, we stumbled upon a small village with people dressed in mud. Their dialect is entirely different from the dialect of a local who works as our helper/guide in this research. The tribesmen’s dialect is somewhat a fusion of Cebuano, Visaya and Ilocano language in a whole new level and meaning with a few a few other languages thrown at it. We are very fortunate to know that there is among the tribesmen that can speak the local dialect of that region. He is the elder of the tribe. It aslo happens that he is a well respected Shaman of the tribe. In his hut we discovered that he heals the sick with herbs found in the forest.

In a short span of time, we befriended a Shaman named Apo Lakay. We also became friends with the chieftain named Lakan Datawu and all the tribesmen in the village. Lakan Datawu called their mud-skinned warriors Tawong Lapok in honor of one of their deity, Apo Digma, whom according to their ancestors was the God of Battles who helped Apo Bathala mold the earlisest men from clay. Their ancestors also believe that the mud from the streams at the heart of the forest makes them stronger and this belief is still practiced by the tribesmen in this generation. Their tanned skins are beautifully adourned with tattoos that are meticulously designed with intricate patterns especially for the higher classes.

As we became fluent with their dialect, me and Hans were introduced by the chieftain to his two royal offsprings from his beloved wife who died giving birth to their second child. Me and Hans met the chieftain’s beautiful daughter and his young brother. Lakan Datawu’s beautiful daughter immediately caught my attention. Her name is Uwa, a twenty four year old princess in her village and her young brother is named Xarlo. Soon, Uwa and I became friends and that friendship blossomed into love. We became lovers. We confessed our relationship to his father. That day, the chieftain announces a marriage for me and Uwa on the next full moon to be celebrated with grandiose festivity. As our wedding drew near, Hans mood turned sour towards me. It then turned into hatred as he also loves Uwa. His love for my soon to be wife turned into an obsession as he pleaded Apo Lakay to make him a love potion for Uwa which the Shaman turned down. Out of anger, he choked the wise man to his death, to the outrage of the tribesmen especially the chieftain. The village guards heard the commotion inside the Shaman’s hut and there they witnessed Hans still strangling the neck of the lifeless body of Apo Lakay like a madman. They quickly arrested Hans whose anger now turned against them. They subdued him and tied his hands with a rope as he violently resists their arrest until they are forced to knock him unconscious.

Right then and there, the villagers want just punishment to what Hans did to Apo Lakay. They want him hanged. They also want me evicted off their tribe never to return again. Uwa cried to her father’s feet, pleading to be lenient as it was Hans that killed Apo Lakay and let me be spared from the people’s wrath towards the murder of their beloved Shaman. The chieftain was caught in a middle of a tough decision between his people and for the love of his oldest daughter. In the end, the chieftain decided with what’s right and justified. Hans had become a lunatic out of his strong obsession towards Uwa. The chieftain is aware of our scientific contributions to their tribe and is grateful for Hans’ big contribution in the tribe’s agriculture developments so the chieftain lowers the punishment. He proclaims that Hans be evicted to the tribe never to return again and it will cost him his life once he tries to return. As for me, the chieftain announces the wedding to continue but it was welcomed with dismay from the villagers. That night, the chieftain went gravely ill from the food he just ate. As I check him I discovered he was poisoned by someone in his closest aide and the strong poison is now paralyzing his lungs and half of his body . That night as the chieftain lies in his deathbed, he told me and Uwa to leave the village and bring his son Xarlo with us. Two of his loyal guards will go with us towards his resthouse far away from this village. There the chieftain told us to start a new life and wished us well. And then the king closed his eyes as his last breath escapes from his mouth. My tears fall on its own as I bear witness the passing of a very righteous king I have ever known.

We are carefully walking near a ravine halfway to the resthouse when we also felt the effect of the poison in our stomach. I carried young Xarlo as one of the guards vomits blood from his mouth and fell down to his death in the ravine. The other loyal guard keeps vomiting blood as he drew his last strength guiding us to the resthouse. Our feets are shaking as we hold on to survive as feverish convulsions made us shiver in that warm night. The poison made our skin turned bluish by the time we reached the resthouse. There, the loyal guard of the chieftain finally succumbs to the poison. Those two guards are the most courageous and the most loyal servants I’ve ever met. They have fulfilled their oath to their chieftain up to their last breath.

I immediately lay down the sick brother of Uwa in a bed inside the resthouse. Uwa falls down in my chest. With my remaining strength I catched my beloved Uwa, she was vomiting blood as her knees weakens. She keeps saying to me that I must promise that I and her younger brother must survive this ordeal. I promised her that. Then, my beloved Uwa’s eyes stares at me one last time as she says to me “Adakung Gihiguma ko sikang irog.” Then the woman I love the most dies in my lap. The pain of losing her is too hard to bear as it tears me apart.

I wept as I hug her lifeless body.

Then I heard Xarlo crying in pain. I remember my promise to my beloved Uwa. As I try to stand up my weakened knees keeps me falling. I manage to crawl with my remaining strength and out of sheer luck I found clay jars filled with herbs made by Apo Lakay especially for the chieftain. It was in a cabinet under a small table to where I crawl. One of which has a scribed remedy for lethal poison. I was in a brink of death when I dip my fingers in that healing potion and right there, I vomitted the rice that contains the poison. I took some more potion with my fingers and immediately crawl towards Xarlo and let the healing potion drop in Xarlos mouth. Uwa’s younger brother soon vomitted the poisonous rice as both of us regains strength. Only the two of us survived the whole ordeal as another of the chieftain’s loyal guard manages to come to the door of the resthouse telling me that all of the loyal aides and guards of the chieftain are poisoned as well and he is the last one remaining. He vomits his own blood as he falls down to the floor dead.

That night, I gave proper burials to the two loyal guards at the back of the resthouse. Then I wept again as I bid farewell to my beloved Uwa as I bury her body covered in linen and flowers in a special place at the garden of this resthouse. Young Xarlo and I fully regains our strength that night. Life moves on for me and Xarlo. I’m fond of calling him Carlo as a homage to Monte Carlo, the place where I was born which was a Maritime Alps along the French Riviera. But the young bright brother of my beloved Uwa keeps on insisting that he wants to be called Xarlo. Sounds fair enough to me as the name Xarlo kind of sounds like Czar, a title similar to a King or Emperor in Russia.

I taught Xarlo how to speak his native language and a fair amount of Tagalog as well. I also taught him how to write properly and at his young age, the intelligence of his bloodline runs in his blood. He is fond of drawing and uses my pencils and papers for his talent. My undying love for Uwa transcends to Xarlo as I now consider him my own son. I have no knowledege of what happened to Hans after he was evicted to the village, nor what happened to the ruleship of the village or to the villagers itself. I’m living here in the middle of the forest with Xarlo. We live from eating fruits and vegetables and from fishes in the pond. Young Xarlo is a fast learner as I teach him the ways of living in this forest. I’m sure the chieftain and Uwa are proud of him just as much as I am to him.

There’s not in a day that I have not visited my beloved Uwa’s resting place. I always feel her presence there from the gentle wind that feels like my beloved Uwa’s hands touching my face. I managed to cultivate the healing herbs in the backyard. I discovered that the herb with the color of blood can fully cure the lethal effects of the poison that killed the chieftain, the palace guards and my beloved Uwa. As I further study this red herb, I also discovered that it can also cure any poison known here in this forest both from poisonous fruits/plants and even snake bites. It is my decision not to leave this place. How can I leave this place when the woman I loved the most is in here?

My heart still feels the pain of losing Uwa. I have survived a severe heart condition back in my days in France. Now, I’m afraid I’m feeling it again after Uwa’s death. May God understand me for being selfish and chose not to leave this place even for just a day. I’m also afraid that if I go back to the outside world, that would mean that I would be separated with Xarlo. I’m writing this journal because tomorrow, All of that would chance… for Xarlo’s sake. Tomorrow, I would also do what is right just like what the chieftain did. It’s not just about me anymore but also about the future of a young bright kid whose father was a noble king and who had a sister whom I loved so much.

I’ll rest this pen now as my body needs to rest. My heart also hurts like hell and no amount of healing herbs in the backyard can cure it. I need to condition my weakening heart for the long journey back to the city tomorrow. There I would arrange any adoption requrements to Xarlo and I hope everything will favor my good plans for his future. Xarlo is very excited for our journey tomorrow and he slept early so that tommorow comes early according to him. Truly, what a bright kid he was. I’m so proud of him.

Signed,

Remy Leuvant

Hindi namalayan ni Thea na kanina pa pala siya lumuluha habang binabasa ang journal ng namatay na biologist. Pinagmamasdan naman siya kanina pa ni Xarlo habang nakaupo ito malapit kay Thea

“Xarlo, nasan si Remy?”wika ni Thea.

Tumayo ang lalake at lumapit kay Thea. Hinawakan ni Xarlo ang kamay ng dalaga at dinala niya ito sa labas. Nagpunta sila sa isang garden. Dalawang magkatabing libingan ang nakita ni Thea doon. May sariwa pang bulaklak na nakalagay sa ibabaw ng dalawang puntod. Nabasa ni Thea ang nakasulat sa puntod sa kaliwa, Remy. Katabi nito ang puntod na may nakasulat na, Uwa, Remy’s love of his life.

“Dyan sa dakong kaliwa nakalibing si Remy. Namatay siya sa kanyang higaan. Hind na siya nagising pa nung araw na aalis na sana kami dito.”wika ni Xarlo.

“Ganun ba?”nalulungkot na tugon ni Thea.

“Oo. Sa mura kong edad noon ay pilit kong hinila ang katawan ni Remy sa tabi ng puntod ni Uwa upang siya’y ilibing. Walang araw na hindi ko sila dinadalaw dito. Lagi ko silang inaalayan ng bulaklak.”

Saglit silang nanahimik habang pinagmamasdan ang dalawang puntod. Muling naluha si Thea, nasa kanyang harapan ang magkatabing libingan ng dalawang taong tunay na nagmamahalan na naging mapait ang kapalaran dahil sa mga pangyayari sa buhay nila.

“Halika, Thea.”sabi ni Xarlo sabay hawak sa kamay ni Thea.

“San tayo pupunta?”

“May ipapakita lang ako sayo. Bago ako umalis upang puntahan ang mga kaibigan mo, may nais muna akong ipakita sa iyo.”

Hinawakan muli ni Xarlo ang kamay ni Thea at muli silang pumasok sa bahay. Pumasok sila ni Xarlo sa isang bakanteng kwarto. Namangha si Thea nang makita niya ang isang painting sa dingding na kahoy. Tatlong mukha ang nakita ng dalaga doon. Isang lalakeng mestizo ang naroon na nakayakap sa isang magandang babae. Sa bandang itaas naman nila tila isang maharlikang ginoo ang naroon. Agad naisip ni Thea si Remy, Uwa at si Lakan Datawu.

“Sila ba ang pamilya mo, Xarlo?”

“Oo. Sila ang pamilya ko. Ginuhit ko sila mula sa mukha nila sa aking memorya.”

“Ang husay mo pala, Xarlo. Paano mo nagawa yan?”

“Mula ang mga pintura niyan sa katas ng dahon mula sa mga bulaklak sa likod bahay. Ginamit ko ang paintbrush ni Remy. Siya ang nagturo sakin dati kung paano gamitin iyon.”

“Ang ganda naman ng mga larawan nila. “may paghangang sabi ni Thea.

 “May hindi ka nakita sa painting na yan.”wika ni Xarlo.

“Ha? Hindi kita maintindihan, Xarlo?”

Hinawi nang kaunti ni Xarlo ang kurtina sa likod nila at mula sa liwanag ng buwan sa bintana doon ay nakita ni Thea na may isa pa palang tao sa painting na iyon. Nagulat siya nang makita niya ang sarili niya sa painting.

“Kahapon ko lang ginawa ito. Kaya kita sinusundan lagi ay para makita kong mabuti ang iyong mukha.”

“Oh, Xarlo. Bakit mo ako isinama sa painting na ito?”wika ni Thea.

Humarap si Xarlo sa dalaga. Hinaplos niya ang pisngi ni Thea.

“Dahil simula nang makita kita, Thea. Hindi ka na maalis sa isip ko. Iba ang nararamdaman ko tuwing nakikita kita.”wika ng lalake.

“Oh, Xarlo. Ang ganda ng pagkakagawa mo sa larawan ko. ”ani Thea na buong paghangang pinagmamasdan ang larawan niya sa painting.

“May mas maganda pa sa larawang iyan.”sabi ni Xarlo.

“Ipakita mo sakin, Xarlo. Gusto ko ding makita.”wika ni Thea habang nakatitig sa mga mata ng lalake. Tumititig din si Xarlo sa kanya.

“Nakikita mo na siya, Thea. Nakikita mo na siya sa mga mata ko.Dahil ikaw ang pinakamagandang nakita ng mga mata ko.”wika ng lalake.

Inilapit ni Xarlo ang mukha niya kay Thea. Napapikit ang dalaga nang hagkan siya ng lalake. Isa iyong matamis na halik. Hindi maipaliwanag ni Thea pero ramdam niya ang pagmamahal ni Xarlo sa kanya sa halik na iyon.

Isinandal ng lalake si Thea sa dingding at doon ay muli siyang hinagkan ni Xarlo. Nakapikit silang nilalasap ang masarap na sandaling iyon. Ilang saglit pa’y dumilat ang mga ni Xarlo.

“Kailangan ko nang umalis, Thea. Patawarin mo sana ako.”

Nabigla si Thea nang biglang bumukas ang dingding na sinasandalan niya. Nawalan nang panimbang ang dalaga at napaatras siya sa loob. Pintuan pala iyon ng isang malinis na kuwarto na may kama at ilan pang gamit. Sumara ang pinto ng kuwarto.

 “Xarlo, anong ginagawa mo? Sasama ako sayo. Gusto kong sumama sayo.”

“Alam kong sasama ka, Thea kaya napilitan akong gawin ito. Iyan ang kuwarto ko. Inilagay kita dyan dahil ayokong mapahamak ka. Delikadong lugar ang tribong pinagdalhan sa mga kaibigan mo.”

“Xarlo! Please, wag mong gawin ito. Sasama ako sayo. Kaibigan ko ang sasagipin mo.”

“At mahal naman kita kaya ko sila ililigtas. Pangako, kahit anong mangyari ibabalik ko sila sayo.”

Tinangkang buksan ni Thea ang pinto pero sarado iyon.

“Wag kang mag-alala. May lihim na pinto diyan sa ilalim ng kama, Thea. Pero bago ka pa man makalabas sa kwartong iyan ay nakaalis na ako. Wag mo nang balaking pang sumunod dahil mapanganib ang gubat lalo na sa gabi. Pangako, Thea. Ibabalik ko sayo ang mga kaibigan mo.”

At pagkatapos nun ay narinig ni Thea ang paglabas ni Xarlo. Napaupo na lamang ang dalaga sa tapat ng pinto. Nagdasal siya na sana’y ligtas na makabalik si Xarlo at ang dalawa niyang kaibigan.

******

Sa madilim na kakahuyan na iyon mabilis na tumatakbo si Xarlo. Kabisado na niya ang lugar na iyon kahit sa dilim. Makalipas ang ilang saglit, dahil sa bilis niya ay narating niya agad ang Forbidden Forest. Mahusay naman niyang inakyat ang isang napakataas na puno at mula doon ay nagpalipat lipat siya ng mga puno sa paglundag sa mga naglalakihang sanga ng mga ito. Doon niya ipinagpatuloy ang paglalakbay papunta sa tribo ng mga taong putik. Sa isang malayong dako ng gubat tanaw na niya ang tribo mula sa sanga at punong tinatalon niya. Hindi siya napapansin ng mga taong putik sa ibaba na may mga hawak na sulo at sibat na sinusuyod ang gubat na iyon upang muling maghanap ng mga estrangherong napadpad sa kanilang teritoryo.

******

Sa loob ng tribo ng mga taong putik nakatayong nakagapos sina Erin at Anette sa isang posteng bato na may mga nakalilok na mga diyus diyosan ng tribong iyon. Napapalibutan sila ng mga sulong inilagay doon ng mga taong putik.

“Diyos ko Erin, ano ba tong nangyari satin ngayon? Sabi ko na nga ba eh, dapat di na lang tayo pumunta sa lugar na to.”takot na wika ni Anette. Gaya ni Erin, namumugto rin ang mga mata nito sa kakaiyak sa sinapit nila.

“Oo nga, Diyos ko ano ba tong pinasok natin nato? Diyos ko gusto ko nang umuwi. ”naiiyak na wika ni Erin.

Isang matipunong lalakeng nakabahag na balot ng putik ang katawan ang dumaan sa harap nila. Ang mukha at mahabang buhok nito ay balot din ng putik at tanging mga mata at bibig nito ang mababanag sa mukha niya. Siya si Lakan Apuyo. Isang malupit na pinuno. Takot sa kanya ang kanyang mga alagad dahil sa sinuman ang susuway sa kanya ay papaslangin. Galit itong tumingin sa dalawang babaeng nakatali. Natakot sina Erin at Anette sa mga mata ng malaking lalake. Dalawang taong putik ang may buhat na tronong yari sa kawayan. Inilapag nila iyon sa likod ng matipunong lalake. Naupo doon ang lalake at nagsiluhod sa harap niya ang mga taong balot ng putik ang katawan.

Nagsalita ito sa lengwahe ng kanilang tribo. Gusto niyang sa gabing iyon ay ialay kay Apo Digma ang dugo ng dalawang mapangahas na taong pumasok sa kanilang kaharian. Naghiyawan sa tuwa ang mga taong putik sa sinabi ng kanilang pinuno. Tumayo sila at iwinagayway ang kanilang mga sibat sa gagawing pag aalay para sa kanilang diyos.

Kumilos ang dalawang tauhan ng pinuno. Naglabas sila ng dalawang punyal at lumapit sa takot na takot na sina Erin at Anette. Bago pa man makalapit ang dalawang taong putik ay laking gulat nila nang isang matipunong lalake ang bigla nilang nakitang lumundag sa kanilang harapan. Mula ito sa matataas na puno sa lugar na iyon. Napaatras sa takot nang makilala nila kung sino ang lalakeng iyon.

Tumayo sa trono ang pinuno ng taong putik. Namumukhaan din niya ang lalakeng iyon. Siya ang batang anak ni Lakan Datawu, ang dating hari ng tribong iyon. Nakilala niya si Xarlo dahil malaki ang pagkakahawig nito sa yumaong asawa ni Datawu, ang babaeng iniibig niya noon pa man subalit nagpakasal ito sa karibal niyang si Datawu dahil mahal na mahal daw niya ito. Si Datawu din ang iniluklok ng mga tao noon sa kanilang tribo dahil sa mga makatarungan nitong pagpapasya na siyang taliwas sa kanyang paniniwala. Nagsalita ang pinuno sa lengwahe ng kanilang tribo at ganito ang sinabi niya sa wikang tagalog:

“Akala ko’y namatay ka na rin gaya ng ama mo at ng ate mong magpapakasal sa isang banyaga.”

“Mali ka ng akala, Apuyo! Narito ako’t buhay na nakatayo sa iyong harapan. Narito ako upang kunin ang dalawang taong iyong binihag. Wala silang kasalanan sa iyo at nararapat lang na sila’y pakawalan.”

“Isa kang hangal gaya ng iyong ama, Xarlo. Ang gubat na ito ang aking kaharian. At lahat ng mangangahas pumasok sa aking kaharian ay dapat paslangin. May silbi naman ang pagkamatay nila. Iaalay ko sila kay Apo Digma. Nang sa gayon ay humaba pa ang aking kalakasan at pamumuno.”

“Ikaw ang hangal, Apuyo! Hindi ka papaburan ni Apo Diyos sa gagawin mong iyan. At lalung lalo nang hindi ako papayag na gawin mo iyan sa kanila.”

“Dapat ay nalason ka na rin noon gaya nang paglason ko noon sa iyong ama, Xarlo!”

“Hayup ka, Apuyo! Ikaw pala ang dahilan sa pagkamatay nilang lahat.”

“Oo. At kaysarap niyon sa pakiramdam. Nararapat lang na linisin ko ang tribong ito sa lahi niyo at sa lahat ng tapat kay Datawu. Ako ang mas nararapat na mamuno sa tribong ito at hindi ang iyong ama. Sawa na ako sa pagsunod sa kanya. Sa mali niyang pamumuno. Ang kailangan ng mga tao ay ang takot. Hindi ng respeto. Tingnan mo ngayon, lahat ng sabihin ko ay batas. Ako ang batas ng kahariang ito. At ang batas na iginagawad ko ngayon ay ang kasama kang paslangin kasama ng mga bihag na yan.”

Inutusan ni Lakan Apuyo ang kaniyang mga tauhan, “Patayin ang lalakeng ito sa aking harapan. Pugutan siya ng ulo. Gusto kong gawin nyo iyon sa aking harapan.”utos niya.

Kumilos ang mga taong putik. Itinutok nila ang sibat kay Xarlo subalit hindi nila makuhang lumapit sa binata. Nakikita nila kay Xarlo ang imahe ng dati nilang pinuno. Ang ginagalang nilang pinuno na si Lakan Datawu.

“Ano? Bakit ayaw nyong magsikilos? Mga hangal! Alam nyo ang kaparusahan ko sa mga sumusuway sa akin.”

Hindi pa rin kumikilos ang mga taong putik. Dalawa sa mga tapat na tauhan ni Apuyo ang inutusan niyang gawin ang ipinagagawa niya. Naglabas ang mga ito ng kanilang mga matatalas na punyal at sumugod kay Xarlo.

Naiwasan ni Xarlo ang mga punyal na itinarak ng mga lalake sa kanya. Nahawi niya ang mga iyon sa kanilang mga kamay at tumilapon ang mga iyon malayo sa kanila. Sabay na sumugod muli ang dalawang lalake kay Xarlo. Sinipa ni Xarlo sa sikmura ang isa. Namaluktot ito sa sakit. Nakipagbuno naman siya sa isa pa. Makalipas ang ilang sandali ay wala nang malay ang tauhan ni Apuyo mula sa isang malakas na suntok ni Xarlo sa panga nito. Humihingal na tumayo si Xarlo. Tumingin siya sa mga taong tribong naroon.

“Ako ang anak ni Lakan Datawu! Dugo niya ang nanalaytay sa aking ugat. At gaya niya katarungan din ang aking prinsipyo. Isang prinsipyong ukol sa pagiging makatao. Hindi kayo dapat sumunod sa namumuno sa inyo dahil sa kayo’y takot gaya ng ginagawa sa inyo ngayon ni Apuyo! Ang paggawa at pagsunod sa kung ano ang makatwiran ang siyang dapat umiiral sa tribong ito. May karapatan kayong tumanggi kung hindi iyon naaayon sa inyong paniniwala lalo pa’t ang paniniwalang iyon ay hindi upang kumitil ng buhay ng mga inosente at walang kalaban laban.”wika ni Xarlo sa kanila.

Nanahimik ang mga taong putik sa sinabi ni Xarlo sa kanila. Ibinaba nila ang kanilang mga sibat na nakatutok sa kanya.

“Isa kang hangal. Isang tampalasan!”wika naman ni Apuyo,”Kung gustong pakawalan ang mga bihag ko ay kailangan mo akong matalo sa isang duelo. Isang duelo kung saan isa lang ang pwedeng mabuhay sa ating dalawa.”

Lumapit si Apuyo kay Xarlo. Mas malaki ito sa binata. Mas malaki din ang pangangatawan nito.

“Titiyakin kong mamamatay ka ngayong gabi sa aking mga kamay, Xarlo!”usal ni Apuyo.

Nagpambuno silang dalawa. Lakas laban sa lakas. Nasuntok ni Apuyo sa mukha si Xarlo. Tapos ay Inihagis ni Apuyo ang binata sa kanyang trono. Nawasak iyon nang bumagsak doon ang katawan ni Xarlo.

“Alam mo ba ang ginawa ko sa bangkay ni Datawu? Hindi ko siya ipinailibing. Ipinadala ko ang bangkay niya sa tuktok ng bundok at doon ay hinayaan ko ang mga buwitre na kainin ang kanyang mga laman. Ang mga buto naman niya ay ipinaanod ko sa dagat sa kabilang ibayo. Ganun din ang ipagagawa ko sa bangkay mo pagkatapos kitang patayin.”

Tinadyakan ni Apuyo ang mukha ng binata subalit nakaiwas si Xarlo. Napaatras si Apuyo mula sa isang malakas na suntok ni Xarlo sa kanyang mukha. Bumulwak ang dugo sa ilong at bibig ni Apuyo. Galit na lumusob si Apuyo at tumiklop ang katawan nito mula sa malakas na sipa ni Xarlo sa kanyang sikmura. Napaluhod ito sa matinding sakit. Pinagsusuntok siya ng binata sa mukha hanggang sa mapahiga si Apuyo ay hindi siya tinantanan nang galit na galit na binata.

“Hayop ka! Hayop ka! Ginawa mo iyon sa aking ama! Hayop ka!”sabi ni Xarlo. Tumutulo ang luha sa kanyang mga mata habang naglalagutukan ang mga buto sa dibdib ni Apuyo mula sa malalakas niyang mga suntok.

Halos hindi na makilala si Apuyo sa duguan niyang mukha. Humihingal sa pagod at matinding galit na iniangat ni Xarlo ang kanyang kamao sa mukha ni Apuyo para sa suntok niyang tatapos sa buhay nito.

 “Sige, gawin mo! Noon pa man alam kong iba ka sa iyong ama. Sige gawin mo!”wika ni Apuyo. Sa kabila nang panghihina nito at sa nawasak nitong bibig ay nakuha pa nitong tumawa.

Nanginginig sa galit na ibinaba ni Xarlo ang kanyang mga kamao. Tumayo siya at kinuha ang punyal na humagis kanina . Nagsi-alisan ang mga taong putik sa dadaanan ni Xarlo. Tahimik lang silang mga taong putik na naroon na naging saksi sa lahat ng nagaganap sa sandaling iyon. Bumalik ang binata hawak ang punyal at iyon ang ginamit niya para putulin ang mga gapos ng dalawang kaibigan ni Thea.

“Salamat! Kilala ka namin, ikaw yung sinasabi samin ni Thea. Diyos ko, salamat at niligtas mo kami.”wika ni Anette.

“Kailangan na nating umalis sa lugar na ito. Ligtas si Thea. Inaantay niya kayo at matutuwa iyon kapag nakita niya kayong muli.”wika ni Xarlo.

Mabilis na tumakbo paalis ng tribo sina Anette at Erin. Sa likod nila sinasabi ni Xarlo kung saan sila dadaan. Tinitiyak din ng binata sa likod nila na walang sinumang sumusunod sa kanilang pag alis. Pilit namang ibinangon ni Apuyo ang kanyang katawan subalit muli siyang napahiga sa lupa nang masaktan siya sa mga bali bali niyang buto. Tumingin si Apuyo sa isa sa kaniyang tapat na tauhan na may hawak na pana. Naunawaan namang ng tauhan niya ang gustong ipagawa sa kanya ni Apuyo. Umakyat ito sa puno at mula doon ay inasinta niya si Xarlo ng palasong may taglay na lason.

Palabas na ng tribo sina Xarlo, Anette at Erin nang biglang napahinto ang tumatakbong binata. Ramdam ni Xarlo ang matinding sakit mula sa palasong bumaon sa kanyang likuran. Dumaplis ang talim ng palaso sa kanyang puso. Napadapa sa lupa ang binata. Bagaman, matinding kirot ang nararamdaman ni Xarlo ay pinilit nitong bumangon. Sa pagtayo ng binata ay nakita nina Anette at Erin ang palasong nakabaon sa likod ni Xarlo. May dugong dumadaloy doon.

“Diyos ko may tama ka.”takot at pag aalalang sabi nina Anette at Erin sa binata.

“Wag nyo akong intindihin. Sige lang tumakbo na tayo dahil nanganganib kayo rito.”wika ni Xarlo. Ramdam pa rin niya ang matinding sakit mula sa talim ng palaso na dumidikit sa kanyang puso. Tumakbo silang muli paalis sa lugar na iyon.

“Sundan nyo sila at patayin!”utos ni Apuyo sa kanyang mga tapat na tauhan.

Kumilos ang dalawampu niyang tapat na tauhan na may mga hawak na sulo at sibat subalit hinarang ang sila ng mga taong putik. Isa sa mga taong putik ang nagsalita, “Tama na ang kasamaan mo, Apuyo! Dito na nagtatapos ang iyong masamang pamumuno.”wika niya.

“Puwes, mamatay din kayo gaya ni Xarlo.”sabi ni Apuyo na nakahiga pa rin sa lupa.

Nakipaglaban ang mga tauhan ni Apuyo sa mga taong putik. Ang ilan sa kanila ay nakatakas upang habilin sina Xarlo. Sinibat naman ng isang taong putik ang pumana kay Xarlo. Nahulog ito mula sa puno at namatay agad mula sa sibat na bumaon sa kanyang puso. Pinatay ng mga taong putik ang mga tapat na tauhan ni Apuyo. Hinabol naman ng ilan sa mga taong putik ang mga humahabol kina Xarlo.

Nagsilapitan ang mga taong putik sa nakahigang si Apuyo. Nakatutok ang kanilang mga sibat sa malupit na pinunong nagpahirap sa kanila. Wala na ang takot nila dito. Napalitan iyon ng galit at hustisya para sa mga inosenteng pinatay nitong mga ka tribo nila lalo na ang kanilang mahal na pinunong si Lakan Dawatu noon.

Tumingin lang si Apuyo sa kanila. Alam na niya ang sasapitin niya sa kanila. Pinagsasaksak ng sibat ng mga taong putik si Apuyo hanggang sa siya’y mamatay.

******

Nasa labas ng bahay si Thea nang makita niyang tumatakbo palapit sa kanya sina Anette at Erin. Umiiyak niya silang sinalubong at niyakap.

“Thea, halika na. umalis na tayo dito. May mga sumusunod samin kanina pa at papunta na sila dito.”takot na wika ng dalawa niyang kaibigan.

“Teka, nasan si Xarlo? Nasan siya?”

“Nasa likod lang namin siya kanina lang.”wika ni Erin.

“Nasan nga siya? Nasan siya?”naiiyak na sabi ni Thea.

Tinakbo ni Thea ang lugar na pinaglakaran ng dalawa niyang kaibigan. Mula sa isang puno doon nakita niya si Xarlo. Nakatagilid ito sa ibaba ng puno. Namumutla ang kulay nito.

“Xarlo! Xarlo! Anong nangyari sayo?”sabi ni Thea at agad niyakap ang lalake. Napansin ng dalaga ang palaso sa likod ni Xarlo. Umiyak na nang tuluyan si Thea nang makita niya iyon. Niyakap niya nang mahigpit ang lalake.

“Xarlo!"umiiyak na wika ni Thea,"Halika, sumama ka na sa amin. Aalis tayo sa lugar na ito. Dadalhin kita sa ospital.”

“Tumakas na kayo, Thea. Parang awa mo na tumakas na kayo. May mga parating dito at ayokong mapahamak ka.”nanghihinang sabi ng binata. Umubo si Xarlo at bumulwak sa bibig nito ang napakaraming dugo.

Nakita ni Thea ang mga dugong lumalabas sa bibig ni Xarlo.

“Diyos ko, Xarlo. Xarlo Mahal kita. Hindi kita kayang iwan.”

Niyakap nang mahigpit ni Thea si Xarlo. Pilit niyang inalalayan na makatayo ang lalake.

“Please, para sa akin lumaban ka, Xarlo! Sumama ka sakin at dadalhin kita sa ospital.”

Inalalayan ni Thea si Xarlo na lumakad. Di kalayuan sa kinaroroonan nila nakita ni Thea ang ilang taong gubat na may mga hawak na sulo at sibat. Mas binilisan pa niya ang pag-akay kay Xarlo.

“Thea…Iwan mo na ako. Maabutan na nila tayo. Iligtas mo ang sarili mo…”nanghihinang sabi ng binata.

Isang sibat ang tumama sa lupa malapit sa kanila. Ibinato iyon ng isa sa mga humahabol kina Xarlo.

“Hindi kita iiwan. Kahit anong mangyari hindi kita iiwan.”wika ni Thea.

“Bakit ang kulit mo, Thea? Ayaw kitang mapahamak pero matigas ang ulo mo.”sabi ni Xarlo.

“Dahil mahal kita. Hindi kita kayang iwan. Gaya ni Remy sa ate Uwa mo. Ganun din ako sayo, Xarlo. Hindi kita iiwan kahit anong mangyari.”

Naabutan sila ng mga taong gubat. Itinutok nila ang sibat nila kina Xarlo at Thea. Itinago naman ni Xarlo sa likuran niya si Thea at sa lengwahe ng kanilang tribo ay nagsalita sa kanila ang binata.

“Ako ang kailangan nyong patayin. Wag nyo siyang idamay.”wika ni Xarlo.

“Ang utos samin ni Apuyo ay patayin kayong lahat. At iyon ang gagawin namin ngayon.”sabi ng isa sa mga tauhan ni Apuyo.

Lumapit sila kina Xarlo. Sa natitirang lakas ni Xarlo ay inihanda niya ang sarili, gagawin niya ang lahat para iligtas si Thea mula sa kanila.

“Thea, lalabanan ko sila sa abot ng aking makakaya. Samantalahin mo iyon para makatakas. Tumakas na kayo ng mga kaibigan mo sa lugar na ito. Tandaan mo Thea, Mahal na mahal kita.”

Umiiyak na yumakap si Thea sa lalake.,”Xarlo, Mahal na mahal din kita.”aniya. Batid niya sa sariling hindi niya kayang sundin ang sinasabi ni Xarlo sa kanya. Hindi niya iiwan ang lalakeng minahal niya sa maigsing panahon na nagkakilala sila sa gubat.

Humanda si Xarlo para sa huli niyang pakikipaglaban. Bago pa man makalapit ang mga lalakeng iyon ay tinamaan na ang mga iyon ng sibat. Nagsibagsakan sila sa lupa. Nagsidatingan ang mga taong putik na humahabol sa mga tauhan ni Apuyo. Muli nilang pinagsasaksak ng sibat ang mga lalaking nakabulagta sa lupa. Nang makita ng mga taong putik si Xarlo ay nagsipagluhod sila sa harapan niya. Matapos iyon ay may buong paggalang silang nagpaalam sa binata hila hila ang mga bangkay ng mga tauhan ni Apuyo.

Matapos iyon ay bumagsak si Xarlo. Muling bumulwak sa bibig niya ang napakaraming dugo. Sa liwanag ng buwan sa langit ay mahahalatang naging bluish na ang kulay ng balat ng binata mula sa pagkalat ng lason sa kanyang katawan. Niyakap ni Thea si Xarlo.

“Xarlo, kaya mo yan.”umiiyak na sabi ni Thea,”Lumaban ka, please. Wag mo akong iiwan.”

“Tingin ko’y hanggang dito na lang ako, Thea. Kumakalat na ang lason sa katawan ko mula sa pagpana sakin kanina.”mahinang sabi ni Xarlo sabay nang muling pagsuka niya ng dugo.

Biglang naalala ni Thea ang journal na binasa niya. Ganito din ang nangyari sa nabasa niya kay Uwa at sa mga tauhan ng hari.”

“Diyos ko Xarlo”pagtangis ni Thea.

Niyakap nang mahigpit ni Thea ang lalake. Biglang nahimasmasan si Thea nang may maalala siyang nabasa sa journal na iyon ni Remy. Iyon ang tanging pag asa para mabuhay si Xarlo.

Dumating sina Erin at Anette na kanina pa nasasaksihan ang pangyayari. Wala silang magawa kanina kundi ang magdasal para kina Xarlo at Thea.

“Dali kayo! Tulungan niyo ako.”wika ni Thea sa kanila.”Dalhin natin siya sa bahay niya. Dalhin natin siya sa likod bahay. Me alam akong gamot doon sa lason niya.

Pinagtulungan nilang akayin si Xarlo papunta doon. Nang marating nila ang lugar ay Itinagilid nila sa Xarlo sa lupa doon. Agad na hinagilap ni Thea sa mga halaman doon ang kulay pulang damong gamot na sinasabi sa libro ni Remy.

“Nasan ka, magpakita ka na. Nasan ka?”wika ni Thea. Nagpapanic na siya sa paghahanap ng pulang herb na iyon. Wala siyang makitang ganung kulay sa mga halaman at damong gamot na naroon.

“Diyos ko, please maawa ka naman samin. Sana may natitira pang pulang herb sa lugar na ito.”iyak ni Thea.

Napadako ang tingin niya sa libingan nina Uwa at Remy. Sa mismong kahoy sa puntod ni Remy nakita ni Thea ang isang kulay pulang dahong gamot. Ilang kulay pulang herbs ang naroon. Tinakbo niya iyon at laking pasasalamat niya na ito nga ang herb na sinasabi ni Remy sa kanyang journal.

Dinala niya iyon kay Xarlo. Hindi na kumikilos sa pagkakahiga ang binata. Putol putol na ang paghinga nito. Nginuya ni Thea ang herb at hinalikan niya si Xarlo at inilipat niya sa bibig nito ang katas at herb na nasa kanyang bibig.

Maya maya pa’y unti unti nang nanunumbalik ang kulay ni Xarlo. Umayos na rin ang kanyang paghinga bagaman may tama pa rin siya ng palaso sa likod. Unti unting nanunumbalik ang ulirat ng binata na labis na ikinatuwa ni Thea at ng dalawa niyang kaibigan.

Makalipas ang ilang saglit, nagulat sina Thea nang may mga taong putik na dumating sa kinaroroonan nila. May mga bitbit silang clay jars at may kasama silang isang binatang lalake na hindi balot ng putik ang katawan.

 “Huwag kayong matakot. Mga kaibigan kami. Isa akong manggagamot ng tribo. Ako ang apo ng dating manggagamot doon.”wika ng binata.

Nakita niya ang lagay ni Xarlo at siya’y natuwa.

“Ikinatatakot ko kanina na baka hindi ko na abuting buhay si Lakan Xarlo dahil alam ko na wala pang isang oras ang kayang itagal ng isang tao sa lasong ginamit sa kanya. Sa nakikita ko sa kanya ngayon ay nawawalan na nang bisa ang lason sa kanyang katawan. Sinong gumamot sa kanya?”

“Ako.”wika ni Thea.

“Isang dahong gamot lang ang kayang gumamot sa lasong iyon. Gusto kong malaman kung saan mo natutunan ang bagay na iyan dahil iilan lang sa amin ang nakakaalam ng bagay na iyon.”

Hindi agad nakapagsalita si Thea. Hindi niya tiyak kung aaminin ba niya sa lalake ang tungkol sa journal na nabasa niya. Naniniguro lang siya bagaman nahahalata niyang mababait ang mga taong nasa harapan nila. Naunawaan naman ng binata ang pananahimik ni Thea. Iginalang na lang niya ang pananahimik ng babae.

“Gagamutin ko ang sugat ni Lakan Xarlo sa kanyang likuran. Dapat natin siyang dalhin sa loob.”

Inalalayan ng binata si Xarlo na makapasok sa loob. At sa higaan sa isang kuwarto ay inalis niya ang palasong nakabaon sa likod ni Xarlo. Mula sa mga clay jars na dala nila ay pinatakan niya ng mga katas ng dahong gamot na naroon ang malalim na sugat ni Xarlo. Matapos iyon ay tinahi niya ang sugat doon at binalutan niya ng malinis na tela ang dibdib ni Xarlo upang matakpan ang sugat doon.

“Mula nga pala ako sa Maynila. Pinag aral ako doon ni Lakan Datawu dahil matagal ko nang pangarap na maging doktor mula sa mga kwento sa akin ni Prof. Remy noon. Ilang mahahalagang batong hiyas at diyamante ang ibinigay ng hari sa aking mga magulang at nilisan namin ang gubat upang ako’y magkaroon ng pormal na edukasyon sa bayan. At nang lumaon ay sa Maynila na ako nag aral ng medisina. Sa kabila nun, hindi pa rin tinatalikuran ng aking pamilya ang lugar na ito lalo na ang kabutihan ni Lakan Datawu. Sa aking pagbabalik ko na lang nalaman ang buong nangyari sa aming tribo. Kahit labag sa loob k...


You might also like to visit: